စမူဆာ- အီကြာကွေး
==============
( ၁ )
" ၄ အစုန် နှစ်ယောက် အိပ်စဉ်ခန်း ရသေးလား"
" နှစ်ယောက်အိပ်စဉ်ခန်း မရှိတော့ဘူး လေးယောက်ခန်းဘဲရပါမယ် ဒါတောင် အမျိုးသားတစ်ယောက်ကို တစ်စောင် ရောင်းထားပြီးပြီ"
လက်မှတ်အရောင်းစာရေး၏ ပြောစကားကြောင့် ခရီးသွားလင်မယားမှာ တစ်ယောက်မျက်နာ တစ်ယောက် ကြည့်မိကာ စကား မပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။
လိုချင်သည့် နှစ်ယောက်အိပ်စဉ် ခန်းမရ သဖြင့် အလိုမကျဖြစ်ပုံရသည်။
"သူစိမ်း ယောကျ်ားတယောက်နဲ့ တညလုံးရထားစီးမှာဆိုတော့ ကျနော်တို့ လင်မယားနဲ့ ဖြစ်ပါမလားဗျာ "
ခရီးသွားအမျို းသားမှ လက်မှတ် အရောင်းစာရေး အား မေးလေသည်။
"ဘာမှ မပူပါနဲ့ဗျာ အသက်ကြီး အဖိုးကြီးပါ -- ရထားထွက်ချိန်နီးနေပြီ နော် ယူမှာလား"
လက်မှတ်အရောင်းစာရေး ၏ စကားအဆုံးတွင် ခရီးသည် လင်မယားမှာ ချေးများမနေနိုင်ဘဲ ရသည့် လက်မှတ်ဝယ်ပြီး အထုတ်အပိုးများ ကိုယ်စီဆွဲကာ ရထားတွဲဆီသို့ သုတ်ချေတင်ပြေးလေသည်။
သူတို့စီးနင်းလိုက်ပါရမည့် ရထားတွဲ အိပ်စဉ်ခန်းသို့ရောက်သည့် အခါ အတူစီးနင်းမည့် အဖိုးကြီးမှာ အခန့်သား ဂျာနယ်တစ်စောင် ဖတ်နေသည်ကို တွေ့ရလေသည်။
စုံတွဲ အမျိုးသားက အဖိုးကြီးအား တချက်ပြုံးပြပြီး အထုတ်အပိုးများနေရာ တကျ ချထားနေစဉ် အမျိုးသမီးက ပါလာသည့် စားစရာ သောက်စရာများကို ထုတ်ကာ စားသောက်ရန် ပြင်နေလေသည်။
"အဘက ဘယ်အထိ စီးမှာလဲ ? "
"ပဲခူး အထိပါ လူလေးတို့ကကော"
"သမီးတို့က ရန်ကုန်အထိပါ -အဘ မုန့်တွေ စားပါဦးရှင်"
လင် အမျို းသားက မေးပြီး နှတ်သွတ် အားသွတ်ရှိပုံရသည့် ဇနီးသည်က ကြားဖြတ် ဝင်ဖြေလေသည်။
ပြီး သူမ လက်ထဲမှ မုန့်များကို အဖိုးကြီးစားရန် လောကွတ်ပြုလေသည်။
နှုတ်သွတ် အာသွတ်ဖြင့် သွတ်လက် ချက်ချက်လှသော ထိုမိန်းကလေးအား အဖိုးကြီးက တော်တော် သဘောကျ သွားလေသည်လား မသိ။
အဖိုးကြီး တစ်ယောက် ငခူးပြုံး ပြုံးကာနေလေသည်။
"တော်ပါပြီကွယ် ကျေ းဇူးတင်ပါတယ်- အဘက ညစာ စာခဲ့ပြီကွဲ- လူလေးတို့သာ စားကြပါ သောက်ကြပါ လွှတ်လွှတ် လပ်လပ်နေကြ- အဘလည်း ရထား သာစည်ရောက်လို့ ထွက်တာနဲ့ အိပ်တော့မယ် အဘက အသက်ကြီးလို့ အောက်စဉ်မှာဘဲ အိပ်မယ်နော်"
"ဟုတ်ကဲ့ အဘ သားက အပေါ်တက်အိပ်ပါမယ်"
ု
"အေး-အေး-ဒါနဲ့ ငါ့တူကြီးတို့မှာ လက်နှိပ်ဓါတ်မီးတို့ ဖယောင်းတိုင်တို့ ပါလား တွဲမီးက ပျက်နေတယ်"
"ဖယောင်းတိုင်က တစ်တိုင်ဘဲ ပါတယ် အဘ-
ရပါတယ် သားတို့က အမှောင်ထဲလည်း နေတတ်ပါတယ်"
" အေးအေး ကောင်းပါပြီဗျာ"
----------××--------
( ၂ )
တရိပ်ရိပ် ပြေးလွှားနေခဲ့သော ရထားသည် သာစည်ဘူတာသို့ ဝင်လာသည်။
"ထမင်းရမယ် --ရေသန့်ဘူးရယ်-- အကြော်စုံရမယ်--ဘီယာရမယ်"
ရထားရပ်သည်နှင့် ဈေးသည်များ၏ ခုနှစ်သံချီ သံစဉ်မျိုးစုံက ဝင်လာသည်။
"ချစ်ရေ မောင်ဘီယာသောက်ချင်သေးတယ်"
" မောင်သောက်ရင် မ-လည်းသောက်မှာပေါ့ ဈေးသည် ခေါ်လိုက်လေ"
အတိုင်အဖေါက်ညီလှသော ခရီးသွား ဇနီးမောင်နှံကို ကြည့်ပြီး အဖိုးကြီး တချက်မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်မိသည်။
သူတို့ လင်မယားကြည့်ရသည်မှာ ကိုရီးယား ရောဂါ စွဲကပ်နေသည်လား မသိ။
သူတို့ ပြောဆိုနေသည့် စကားများက ညနေပိုင်းက ကြည့်ခဲ့ရသည် ကိုရီးယားကား ဇာတ်လမ်းနှင့် ကိုရီးယားနိုင်ငံ အကြောင်းများသာ ဖြစ်၏။
ဝတ်စားထားသည်က တိုတို နှံ့နှံ့ ။ ဒိုဒို ဒန့်ဒန့်။
မြင်ရသူ အပေါင်းကို ရင်ခုံလုပ်ရှားစေသော ဖက်ရှင် ဒီဇိုင်း။
အဖိုးကြီး မသိမသာ ခိုးကြည့်ရင်း တံတွေး မျိုချမိသည်က အကြိမ်ကြိမ်။
သူတို့သောက်နေသည့် အရက်က ဆွန်ဂျူး နှင့် ကိုရီးယား အစားစာ။
ယခုလည်း ဆွန်ဂျူး အရက်ပင် အားမရ ဘီယာပါ ထပ်မံ သောက်ပေဦးမည်။
နှစ်ဦးသား ဖန်ခွက် ကိုယ်စီ ကိုင်ပြီး ချီးယား လုပ်နေကြသေးသည်။
လောကကြီး သူတို့နှစ်ဦးတည်း တည်ရှိနေသလို တဦးကို တဦး ခွံ့ကျွေးကာ ပလူးပလဲဖြင့် ကြည်စယ် နေကြ သည်က တမျိုးချစ်စရာ။
ကာလသားသမီးများ နိုင်ငံတကာ စံနှန်းဖြင့် ခေတ်မှီနေကြပါလားလို့ အဖိုးကြီးက တချက်တွေးကာ တဘက်လှည့်ပြီး မှေးစက် အိပ်နေမိသည်။
မျက်စိက်က မိတ်ပြီး အိပ်နေသော်လည်း နားက မပိတ်။ စိတ်ကတောင်ရောက် မြောက်ရောက်။
ဇနီးမောင်နှံမှာ အရက်အရှိန် ရလာသည့်နှင့် အမျှ တခန်းတည်း အတူစီးလာသည့် အဖိုးကြီးအား ဖုတ်လေသည့် ငပိ ရှိလေသည်ဟု အောင်းမေ့ပါလေစ။
ကဲချင်တိုင်း ကဲနေသည်။
ခုန်ပေါက်ပြေးလွှားနေသည့် ရထားဘီး၏ စည်းချက်ညီစွာ ဆူညံသံနှင့်အတူ သူတို့ ရင်ခုန်လှုပ်ရှား နေသည်ကို အဖိုးကြီး သတိထားမိသည်။
တွဲမီးမရသဖြင့် ဖယောင်းတိုင်မီးရောင် မှုံ ပြပြ အလင်းရောင်အောက်တွင် ပြောချင်ရာပြော ဆိုချင်ရာဆိုဖြင့် ခေတ်ကာလ သားသမီးမို့ လွှတ်လပ်ပေါ့ပါး ပွင့်လင်းနေ သည်ဟု ပြောရပေမည်။
နောက်ဆုံး ခရီးသွား ဇနီးမောင်နှံမှာ စွန်ဂျူ း နှင့် ဘီယာ တန်ခိုးတော်ကြောင့် ဇရက်မင်း စည်းစိမ် သကြားမင်း စည်းစိမ်မျိုးစုံခံစားကာ မူးမူးနှင့် အိပ်ပျော်သွားကြ လေသည်ကိုတော့ အဖိုးကြီး သတိထား မိလိုက်သည်။
မနက် မိုးလင်းသည်နှင့် ရထားက ရန်ကုန်မဝင်သေး။
ပဲခူး ဘူတာဝင်ရန် နီးကပ်လာသည်။
လင်မယားနှစ်ယောက်လုံးနဲ့ အဖိုးကြီးပါ အိပ်ယာကနိုးလာတယ်။
ဇနီးသည်မှာ ညက အရက်ရှိန်ကြောင့် ခေါင်းထဲ မကြည်မလင်ဖြစ်နေတယ်။
တခုခု ဘဝင်မကျ သလို စိတ်ထဲ ဖြစ်နေ တယ်။
သူ့အမျိုးသားကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မေးရအောင်ကလည်း ဘေးက အဖိုးကြီးရှိနေတယ်။
သည်အချိန်မှာ
"စမူဆာ ရမယ် -- အီကြာကွေးရမယ်"
ရထားလိုက်ဈေးသည်တစ်ယောက်၏ အသံကဝင်လာသည်။
ဇနီးသည်က သူ့အမျိုးသားအား
" မောင် ညက စမူဆာ ဘယ်နှစ်ခု စားသလဲ ဟင်"
ဇနီးသည်၏ အထာကို သိသော အမျိုးသားက
" မောင် တစ်ခုစားတယ်လေ -"
လက်ညှိုးတစ်ချောင်းထောင်ပြကာ ဖြေလေသည်။
"မဟုတ်ပါဘူး မောင်နှစ်ခု စားတာပါ လိမ်မပြောနဲ့"
ဇနီးသည်က ပြောပြောဆိုဆို သူ့အမျိုးသား ကျောကို ရိုက်လိုက်သည်။
" မောင် မလိမ်ပါဘူး တစ်ခုထဲပါ"
"မ မူးနေတယ်ဆိုပြီးလာ ညာမပြောနဲ့ လိမ်တယ်-ညာတယ်ဆို မ-မကြိုက်ဘူးဆိုသိရဲ့သားနဲ့ "
ဇနီးသည်မှ ပြောပြောဆိုဆို သူ့အမျိုးသား ကျောကို ဆင့်ကာ ဆင့်ကာ ထုလေသည်နှင့် လင်မယားနှစ်ယောက် စကားများ ရန်ဖြစ်နေလေတော့သည်။
ဤတွင် အဖိုးကြီးမှာ သူဆင်းမည့် ဘူတာရောက်သဖြင့် အထုပ်အပိုးများဆွဲကာ ဆင်းရင်းပြောသွားသော စကားကြောင့် ဇနီးမောင်နှံ လင်မယားမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ငေးငိုင်ကျန်ရစ်နေပါတော့သည်။
" လူလေးတို့ရယ် စမူဆာကိစ္စကြောင့် ရန်ဖြစ်မနေပါနဲ့ ရှေ့ဆက်သွားရမည့် ခရီးက ရှိပါသေးတယ်--အဘ ညက ဗိုက်ဆာဆာနဲ့ စမူဆာ တစ်ခု စားလိုက်ပါတယ်ကွယ်"
ဟာသ အနေဖြင့်သာ သဘောထား ဖတ်ရှုပါရန်
No comments:
Post a Comment