အမှတ်တရ

ကျွန်တော် နှစ်ရှည်လများ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သော ပန်းလေးတစ်ပွင့်စတင်ဖူးပွင့်လာချိန်က အမှတ်တရပေါ့----

#သားဦးကလေး

#သားဦး

ရှေးစကားတခုရှိခဲ့တယ်။ 

အိမ်ထောင်ပြု ဘုရားတည် ဆေးမှင်ရည်စုတ်ထိုး

ဤသုံးချက် မပိုင်လျှင် နောင်ပြင်ရန်ခက်တဲ့ အမျိုးတဲ့။

အဲဒီအထဲမှ အိမ်ထောင်ပြုတဲ့ ဆိုတဲ့ အကြောင်းပဲပြောချင်တာပါ။

အိမ်ထောင်ပြုတာက ရုပ်ရည် ပစ္စည်းဥစ္စာ ပညာထက် သူရဲ့ အကျင့်စာရိတ္တ အဓိကဆိုတာ လူတိုင်းလက်ခံမယ် ထင်ပါတယ်။

စိတ်ထားလေးဖြူစင် လှပမှပြီး နောက်ကြောင်းလေး ကင်းရှင်းပါလေမှ ဘဝတစ်သက်တာ တည်မြဲပြီး

အေးချမ်းသာယာချမ်းမြေ့သော မိသားစုဘဝကို တည်ဆောက်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

အဲဒီမှာ အိမ်ထောင်ဦးရဲ့ ပထမဦးဆုံးမွေးဖွားလာတဲ့ `သားဦး´ ကလေးဟာ အရမ်းအရေးကြီးပါတယ်။

ဒီ အကြောင်းကို အရင်တခါလည်း faceb၀၀kမှာ ကျွန်တော်တင်ခဲ့ပါတယ်။

လူ့ဘဝမှာ လူရယ်လို့ ဖြစ်လာရင် ရိုးသားမှုရှိတာဟာ အကောင်းဆုံးပါ။

 

ဒါပေမဲ့ လူ့ဘဝမှာ ရိုးလွန်းတော့ `အ´ ဖြစ်နေမှာလည်းစိုးရိမ်ရပါတယ်။

အထူးသဖြင့် အိမ်ထောင်ဦးတည်ခါစ မွေးဖွားရရှိလာတဲ့ သားဦးကလေးရဲ့ ဘဝမှန်ကန်ဘို့ ပိုမိုအရေးကြီးပါတယ်။

ကိုယ့်အကြောင်းလည်း သူမသိ သူ့အကြောင်းလည်း ကိုယ်မသိ နဖူးစာရွာလည်လို့ အိမ်ထောင်ပြုကြသူတွေရှိပါတယ်။

 အဲဒီမှာ ရရှိလာတဲ့ သားဦးကလေးဟာ မိမိရင်သွေး သားရင်းစစ်စစ်ဖြစ်ဖို့ လိုပါတယ်။

မိမိ သွေးသားအရင်း စစ် မစစ်ကို အလွယ်တကူ ဘယ်လိုသိနိုင်သလဲ!

ဒါကြောင့် ဒီအကြောင်းလေးအတွက် ဇာတ်လမ်းလေး တခုအရင် ပြောပြချင်တာပါ။

တိုက်ဆိုင်မှုရှိလျှင် ခွင့်လွှတ်ကြပါကုန်။

ဇာတ်လမ်းလေးက-

တောရွာလေး တစ်ရွာမှာ အလွန်ရိုးသားပြီး သူများပြောစကား အယုံလွယ်တဲ့ '" ဦးသာရိုး" နှင့်"မောင်ထူအ'' တို့ သား အဖ နှစ်ဦးရှိသတဲ့။

သူတို့ သားအဖဟာ နာမည်နှင့်လိုက်အောင် ရိုးသားပြီး ရိုးလွန်းတော့ ' အ" ဆိုသလိုများ ပြောရမလားမသိပါဘူး ။

"ရိုးအ"သည့်နေရာတွင် နှစ်ယောက်မရှိဟု ဆိုရပေမည်။

သား လူပျိုကြီး"မောင်ထူအ'"မှာ ကိုယ်က မစွမ်းသော်လည်း မိဘများရဲ့၏ ကောင်းမှုကြောင့် တနယ်တမြေခြားက မိန်းမပျို တစ်ဦး နှင့် အိမ်ထောင်ကျကာ သားယောကျ်ားကလေး တစ်ယောက်မွေးဖွား ရရှိခဲ့တယ်။

တစ်ရက်မှာ ရွာကာလသား ခေါင်း တစ်ဦးနှင့် "မောင်ထူအ"တို့စကားလက်ဆုံကျတယ်။

အဲဒီမှာ ကာလသာခေါင်းက` မောင်ထူအ`ကို  သားဦး ကလေးဟာ ကိုယ့်သွေး ကိုယ့်သား အရင်း ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာ စိတ်မချရကြောင်း ကိုယ့်သွေး ကိုယ့်သားအရင်း စစ်မစစ် သိချင်ရင် မည်သို့မည်ပုံ ဆောင်ရွက်ရတဲ့ အကြောင်း ရှင်းပြတာပေါ့။

"မောင်ထူအ" လည်း ရွာကာလသား ခေါင်းရဲ့ ဟောပြောပို့ချမှုကို နာယူလာပြီး အိမ်ပြန်လာခဲ့တယ်။

အိမ်အပြန် စိတ်ထဲမှာလည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမိတယ်။

အိမ်ပြန်ရောက် တာနဲ့ စမ်းသတ်ကြည့်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

ပထမ

"မောင်ထူအ"ဟာ အိမ်ကိုရောက်ရောက်ခြင်း သူ့ဇနီးရဲ့ လက်ထဲမှ ကလေးအား ပွေ့ယူချီယူလိုက်တယ်။

ကလေးပါးကို မွေးမွေးပေးရင်း သူ့ဇနီးကို မသိမသာ ကြည့်လိုက်တယ်။

အဲဒီမှာ သူ့ဇနီးဟာ " မောင်ထူအ"တို့ သားအဖကို တချက်ကြည့်ကာ ပြုံးပြီးတဖက်လှည့် ထွက်သွားတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

ဒီလို စမ်းသပ်တဲ့ အပြုအမူဟာ တကြိမ် မဟုတ် နှစ်ကြိမ်မဟုတ်တဲ့ ။

သေချာပြီ....

 သူ့ဇနီး၏ အပြုအမူ ကို ကြည့်ပြီး "မောင်ထူအ"ဟာ အလွန်စိတ်ဆိုး သွားတယ်။

သူ့ ဇနီးကိုလည်း ဘာမပြော ညာမပြော ထရိုက်တော့ တာပေါ့။

အဲဒီအချိန်မှာ ဦးသာရိုးက ပြေးလာပြီး

''ဟေ့ ကောင် ငါ့ချွေးမ ကို ဘာလို့ ရိုက်တာလဲ''လို့ မေးတယ်။

မောင်ထူအ က

''ကျွန်တော် ကလေးကို ကျွန်တော် နမ်းတယ် အဖေ။ အဲဒီလို ကလေးကို နမ်းတိုင်း နမ်းတိုင်း မိန်းမက ကျွန်တော့်ကိုကြည့်ပြီး ပြုံးစိ ပြုံးစိနဲ့ တဖက် လှည့်လှည့် ထွက်သွားတယ် အဖေ"

"ဟေ မပြုံးဘဲနဲ့ ငိုပြရ မလားကွ-အဲဒါ နဲ့ဘာဆိုင်လဲကွ "

" ဆိုင်တာပေါ့ အဖေရ အဲဒါ သူ့သား လည်း မဟုတ်ဘူး ဆိုတဲ့ သဘောနဲ့ ကျနော်ကို လှောင်ပြုံး ပြုံးပြီး ရယ် နေတာဗျ့တဲ့။

ဦးသာရိုဟာ သူ့သားရဲ့စကား အဆုံးတွင်မှာ ပြန် ပြောလိုက်သည်က့

''ဟေ့ မင်းငယ်ငယ်က မင်းကို ငါ နမ်းခဲ့ချိန်ကလည်း မင်းအမေက ပြုံးစိ ပြုံးစိ နဲ့ အိမ်အပြင်ထွက်သွားတယ်။

အော်.. ဒါကြောင့်ကို !

့အမယ်လေး သေပါပြီဗျာ့ !-- !---

သာယာချမ်းမြေ့သောမိသားစုများပိုင်ဆိုင်ပြီး လှောင်ပြုံး ဘဝမှ ကင်းလွှတ်ကြပါစေသော်-----။

                                             

                                                                            တိုဟူး တိုဟူး

သူပုန္၀င္စီးခံရခ်ိန္

#ေကာလင္းျမိဳ႕ သူပုန္ဝင္စီး

ဒီညေန ေတြ႔ျမင္ရတဲ႔ ေနာက္ဆံုး သတင္းေလးပါ။

အျမဲတမ္း ေအးခ်မ္းသာယာတဲ႔ ေကာလင္းျမိဳ႕သည္ ယေန႔ညေနပိုင္း ေမွာင္ရီျဖိဳးစ အခ်ိန္မွစျပီး ဟိုဖက္ရပ္ကြက္ ဒီဖက္ရပ္ကြက္ ေပါက္ကဲြသံေတြ ဆက္တိုက္ႀကား ေနရပါတယ္။

ရဲစခန္းဖက္ကလည္း ေပါက္ကဲြသံႀကားရတယ္။

ရွမ္းကုန္းဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ဖက္္ကလည္း အဆက္မျပတ္ ေပါက္ကဲြသံ ႀကားရပါတယ္။

ဟြန္းရွည္ဆဲြေမာင္းသြားတဲ႔ နာေရးကားသံလည္း သဲ႔သဲ႔ႀကားရပါတယ္။

တခ်က္ တခ်က္ စူးရွတဲ႔ မီးက်ဥ္မ်ားလည္း ေကာလင္းျမိဳ႕ မိုးေကာင္းကြင္မွာ လင္းထိန္ေနပါတယ္။

ဒီေန႔ အိမ္တြင္းုပုန္းေနမည္ဟု ဆံုးျဖတ္ထားပါမွ ထူးျခားျဖစ္စဥ္ဆိုသိခ်င္စိတ္က အစိုးမရေလေတာ့ အိမ္ျပင္ ေျပးထြက္ႀကည့္မိတယ္။

လမ္းတေလ်ွာက္ ယမ္းန႔ံႏွင့္ မီးခိုးေတြ မြန္ထူေနတာပါဘဲဗ်။

ခတ္လွမ္းလွမ္းမွ ေပါက္ကဲြသံေတြကလည္း နားကဲြလုမခန္႔ အဆက္မျပတ္ ႀကားရဆဲပင္။

ခတ္ျပင္းျပင္းေမာင္းသြားတဲ႔ ဆိုင္ကယ္ေတြလည္း တစ္စီးစ ႏွစ္စီးစ ေတြ႔ရတယ္။

ေႀကာက္လန္႔ျပီး အေမွာင္ထဲက ေျပးထြက္လာတဲ႔ ေခြးတစ္ေကာင္ကိုလည္း မနည္းေရွာင္လိုက္ရတယ္။

ရက္ကြပ္ထိပ္ေရာက္ေတာ့ ကိုယ့္အနားကပ္ျပီးက်လာတဲ႔ ေပါက္ကဲြသံျပင္းျပင္း တခ်က္ေႀကာင္႔ အရမ္းထိတ္လန္႔သြားမိတယ္။
ေရာေယာင္ျ႔ပီးခႏၥာကိုယ္ကို ေျမၾကီးေပၚ ဒိုင္ဗင္ထိုးမိေတာ့ မလိုလိုျဖစ္မိတယ္။

ႏွလံုးေရာဂါသည္ ဆိုလ်ွင္ တခ်က္တည္း ဂန္႔ေပမည္။

ေရွ႕တန္းတိုက္ပဲြႀကား ယဥ္ပါးခဲ႔သူမို႔ ေတာ္ပါေသးသည္။

ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ေႀကာက္စရာ ေကာင္းေပသည္။

အနားေရာက္လာတဲ႔ လူႏွစ္ေယာက္က ဦးေလး ေတာ္ေတာ္လန္႔သြားသလား ေမးေနေသးသည္။

စတိတ္ရႈိးကေနတဲ႔ ေစ်းေတာင္ဖက္မွာဆို ဒီထက္ ဆိုးေသးတယ္ဟုဆက္ေျပာတယ္။

သူေျပာတာနဲ႔ အေျခအေနမေကာင္းဘူး ဆိုျပီး အိမ္ျပန္လစ္ခဲ႔မိတယ္။

ဟိုေနရာကလည္း ဖုန္း ဒိုင္း--ဒိုင္း-- ဒီေနရာလည္း ဖုန္းဒိုင္း --ဒိုင္းးးး--နဲ႔ ေကာလင္း ဝါက်ြတ္ရက္ကလည္း ျမိဳ႕သူပုန္၀င္စီးသလို ျဖစ္ေနပါလားကြယ္။

#အတ္တသမား

 

အတ္တသမား တဲ့လား

                                 မောင်ဦး(ကောလင်း)

လူဆိုတာ မွေးခြင်းနှင့် သေခြင်းကြား သက်ဝင်လှုပ်ရှားခြင်းကို ဘဝလို့ ပြောကြတယ်နော်။

ဘဝ နဲ့ချီပြောလာလို့ ဘာရယ်လို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး။

ကိုယ့်ဘဝကို ကိုယ်တွေးမိပြီး ရင်ထဲပေါ်လာတာနဲ့ ရေးမိတာပါ။

ဒီနေ့မွေးရပ်မြေက ဆွေမျိုးတွေ အလည်ရောက်လာတယ်။

အိမ်ရောက် ရောက်ခြင်း ဆောက်နဲ့ထွင်းဆိုသလို ကျုပ်ကို ပြောလိုက်တဲ့စကားက သားယောကျ်ားလေးတွေက အတ္တသမား နွားတဲ့။

ဂရုဏာဒေါသောနဲ့ပြောလိုက်တဲ့ သူတို့ပြောစကားဟာ အရှိုက် ဒူးနဲ့တိုက်သလိုပါဘဲ။

အောင့်သက်သက်နဲ့ခံရပြီပေါ့။

ဆွေမျိုးတွေလာလို့ စိတ်ထဲမှာ ဝမ်းသာခြင်းဖြစ်ရသလို ဝမ်းနည်းခြင်းလည်း ဖြစ်ပေါ်မိတယ်။

အကြောင်းက ဒီဆွေမျိုးတွေနဲ့ မတွေ့ရ မမြင်ရတာ ဆယ်စုနှစ်ချီ် ကြာခဲ့ပြီဆိုတော့ စိတ်ထဲတမျိုးကြီးဖြစ်မိတယ်။

သူတို့ရောက်လာလို့ ဝမ်းသာခြင်းထက် ဝမ်းနည်းခြင်းက ပိုနေသလိုဘဲ။

ကိုယ့်ကို ကိုယ် ဝေခွဲမရဘူး။

စိတ်ထဲမှာလည်း အမျိုးအမည် ခွဲခြားမရတဲ့ အဖြေက ထုတ် မရဘူး။

#ထိုက်သင့်တဲ့ပေးဆပ်မှုကို မခံစားရပါပဲ ချို့ချို့တဲ့တဲ့နဲ့ ဆုံးပါးသွားတဲ့မိဘကို ပြန် မြင်ယောင်လို့လား!

#မိဘများရှိစဉ် ရွာမရောက်ဘဲ ကုန်လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တွေကို သမျော တမ်းတမိလေ သလား!

#လက်ဦးငယ်ဆရာများ ကို မတွေ့မမြင်လိုက်ရပဲ ဆုံးပါးသွားသည်ကို ခံစားမိ၍လား!

#မြီးကောက်ပေါက် အရွယ် စိတ်ကူးယဉ်ချစ်ခဲ့တဲ့ ငယ်ချစ်ဟောင်းကို သတိရမိ၍လား!

သေချာတာကတော့ ရွာပြန်ပြီး ဘယ်လောက်ပဲ ကိုယ်က ကျွေးချင် မွေးချင် ပေးကမ်းချင်ပေမဲ့ အစားထိုးမရတဲ့ #မိဘနှစ်ပါး မရှိတော့ဘူး ဆိုတဲ့ အသိဟာ ရင်ထဲမှာ နင့်သွားတယ်။

ကျုပ်ကို ဆွေမျိုးတွေက ပြောတဲ့ အပြောက မလွန်ပါဘူး။

"နင်နေနိုင်လိုက်တာ တော်တော်အတ္တကြီးတယ်" တဲ့။

ဟုတ်ပါတယ်- ပြောလည်း ပြောချင်စရာပါဘဲ ကျုပ်ကလည်း ရွာက ထွက်လာကတည်းက ရွာကို တစ်ခေါက်မှ ပြန်မရောက်ခဲ့ဘူးလေ။

ကိုယ့်ဘဝ ကိုယ်ကျောင်း ကိုယ့်လမ်း ကိုလျှောက်နေရတာနဲ့ မြို့ပြကနေ မွေးရပ်မြေကို ပြန်ဖို့ အခွင့်မသာခဲ့ဘူး။

အခွင့်မသာဘူး ဆိုသည်ထက် ပြန်ဖို့မကျိုးစားခဲ့ဘူးလို့ ရှက်ရှက်နဲ့ ဝန်ခံရမှာပါ။

အဲဒါကြောင့်လည်း သူတို့က ကျုပ်ကို အတ္တသမားတဲ့။

ဒီနေရာမှာ ကျုပ်ဘဝအကြောင်း ကြားဖြတ်ပြီး

ကြွားစရာ မရှိ ကြံဖန်ကြွားရဦးမယ်။

ရွာကထွက်လာပြီး တနယ်တကျေးကောလင်းမှာ အိမ်ထောင်ကျပြီး သားယောကျ်ား သို့မဟုတ် သူတို့ပြောတဲ့ အတ္တသမား လေးယောက်ရရှိခဲ့တယ်။

ဒီနှစ် တတိယမြောက်သားက ဆယ်တန်း ခြောက်ဘာသာနဲ့အောင်ပါတယ်။

All Dလို့ မပြောဘူးနော်။မြန်မာစကားက ခတ်ရှုပ်ရှုပ် အဓိပ္ပါယ်တမျိုး ထွက်နေသလားမသိ။

အမှတ်လေးဆယ်အောက် တစ်ဘာသာမှ မရောက်ခဲ့လို့ ခြောက်ဘာသာရှိတာ ခြောက်ဘာသာလုံး အောင်ခဲ့တာလို့ ဆိုချင်တာပါ။

ထားပါ ကျုပ် ယ္ခု လက်ရှိပြောမယ်။

အကြီးဆုံးသားက ဆရာဝန်-

 

အလတ်ကောင်က အင်္ဂျင်နီယာ-

အခု ဆယ်တန်းအောင်တဲ့ ကောင်က လိုင်းရွေးဆဲ-

အငယ်ဆုံးကောင်က ရှစ်တန်း စသည် စသည်ဖြင့် ကျုပ် မွေးထုတ်ခဲ့ပါတယ်။

သူတို့ ဘဝလေးတွေ တိုးတက်သာယာစေဘို့ ကျုပ် ဘဝ တလျှောက်အောက်ခြေသိမ်း အလုပ်ကစပြီး အလုပ်မျိုးစုံလုပ် ဒုက ္ခသုက္ခမျိုးစုံ ဖြတ်သန်းခဲ့ရတယ် ဆိုတာ ကျုပ်ကိုကျုပ် အသိဆုံးပါ။

ရလာတဲ့အသီးအပွင့်တွေလည်း ဒီသား ဒီမယားပဲပေါ့။

ဇနီးမယားနှင့်သားများကြား လူးလွန့်ရင်းနဲ့ ကျုပ်မိဘဆိုတာလည်း မေ့။

မောင်နှမသားချင်း ဆိုတာလည်း မေ့။

မေ့ရင်း မေ့ရင်းနဲ့ ဘဝရဲ့အစိတ်အပိုင်း အချို့လည်း ကုန်ခဲ့ပါပြီ။

မွေးမိဘများကိုပင် ပြန်လည် ကျွေးမွေးပြုစုဖို့ နေနေ သာသာ အသည်းအသန် ဖြစ်ချိန်ပင် ပြေးမကြည့်နိုင်ခဲ့ဘူး။

သူတို့လေးအတွက်နှင့်သာ အချိန်ကုန်ခဲ့ရတယ် ဆိုပါတော့ဗျာ။

အဲဒါ အိမ်ထောင်ကျသည်မှ ယနေ့အထိပါဘဲ။

 နောင်လည်း မိဘများခေါင်းချရာ မွေးရပ်မြေကို သွားလာနိုင်မယ် မထင်ပါဘူး။

ဲဒါကြောင့်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်က ကျုပ်ကို အတ္တသမားတဲ့။

ကျ ုပ် စိတ်မဆိုးပါဘူး။

တကယ်ဆို သူတို့ ကျ ုပ်ဘဝကို ထဲထဲဝင်မှ မသိတာဘဲ။

သူတို့ကို နားလည်မှုပေးပြီး ခွင့်လွှတ်ပါတယ်ဗျာ။

** အတ္တသမား ဆိုတာ ငါ- ငါ့မယား- ငါ့သား- ငါ့ဥစ္စာ -နေရာတကာ ငါ ငါနဲ့ ကိုယ့်အကျိုးဘဲ ကြည့်ပြီး လုပ်ဆောင်နေသူလို့ ပြောချင် ဆိုချင်ပုံရပါတယ်။

အဲဒါကြောင့် ကျုပ်ကို အတ္တသမားတဲ့။

ပတ်ဝန်းကျင်က ကျုပ်ကို မတရား စွဲချက်တင်လို့ ပြောရပါမယ်။

စွဲချက်လည်း တင်ထိုက်ပါပေသည်။

ကျုပ်က ကျုပ်မိဘ နှင့်ဆွေမျိုး အသိုင်းအဝိုင်းအတွက် #စုန်ရေ သာဖြစ်ပြီး #ဆန်ရေ မှ မဖြစ်ခဲ့တာကိုဗျ. . .။

သို့သော် ဒီလိုလေးဖြင့် ထုချေ ရှင်းရင် ရင်ထဲမှာ ပေါ့တန်ကောင်းရဲ့ဆိုပြီးပြောလို့ရရင် ပြောချင်ပါတယ်..

ကဲဗျာ သွေးမတော် သားမစပ်တဲ့သူကို #ဇနီးမယား ဆိုပြီး တသက်လုံး ကုန်းရုံးလုပ်ကိုင်ကျွေးမွေးပြုစု ပေးနေတာ ကျုပ်က အတ္တသမားလားဗျာ...?

#ကျုပ်ချွေးမလောင်း ဖြစ်လာမည့် သူစိမ်းမိန်းခလေးကို ကောင်းစားစေချင်လို့ ကိုယ့်သားကို ဆရာဝန်ဖြစ်အောင်- အင်္ဂျင်နီယာဖြစ်အောင်- ပြုစုစောင့်ရှောက်နေတာ ကျုပ်က အတ္တသမား လားဗျာ...?

ကျုပ်လို မိဘများအတွက်တော့ ယောကျ်ားလေးများဟာ သား----

ယောက္ခမများအတွက်တော့ နွားပေါ့ဗျာ----

တကယ်ဆို ယောက်ျားလေးရှင်ဟာ နွားပိုင်ရှင်လို့ ပြောရပေမှာပေါ့...

အဲဒီလိုဆို ကျုပ်မိဘတွေလည်း ကျုပ်ဆိုတဲ့ နွားတစ်ကောင်မွေး ခဲ့သေးတယ်လို့ ဆိုရမလား----

အဲဒါကြောင့် ဆွေမျိုးတွေရေ ရွာပြန်ရင် အမေ့သဂြိုင်းမှာ အမေ့သားနွားတစ်ကောင် တွေ့ခဲ့တယ်လို့ ပြောပေးပါဗျာ. . .

                                                                     တိုဟူး တိုဟူး

##ပညာရေး

#ပညာရေး နိမ့်ကျတယ်ပြောတယ်----

နိမ့်ကျမှာပေါ့-စာမှ မဖတ်ကြတာလေ။

(မြန်မာပြည်လူဦးရေ သန်းငါးဆယ်ကျော်ရှိတယ်။ 

ထုတ်ဝေတဲ့ စာအုပ်စာတမ်းက ဖတ်တဲ့သူမရှိလို့ 

ထောင်ဂဏန်းတောင် မပြည့်ဘူး။)

#စီပွားရေး မတိုးတက်ဘူး ကျတယ် ပြောတယ်..

ကျမှာပေါ့- 

အချောင်လိုချင်စိတ်နဲ့ ဖြတ်လမ်းနည်းတွေ များနေတာလေ။

#ကျန်းမာရေး ရုပ်ပိုင်း ဆိုင်ရာများ တန်းမမှီ စံမဝင် ဘူးပြောလာတယ် . . .

စံမဝင်ဆို -ကျန်းမာရေး အသိနဲ့ အစားအစာမှ

 မစားတတ်ကြ တာလေ။

(အဟာရအကြောင်း A B C D ဆိုဝေး ဗိုက်ပြည့်ရင်ပြီးရော 

စားသောက်နေထိုင်ရတဲ့ဘဝတွေလေ။)

#စည်းကမ်းမဲ့ များလာတယ် ပြောတယ်...

များမှာပေါ့ -စည်းကမ်းမရှိတဲ့ အဖေအမေက မွေးခဲ့တာလေ။

 (သားသမီး မကောင်း မိဘခေါင်းဆိုတော့ ဒီလိုပြောမှ သိကြမယ်လေ)

#မေတ္တာတရားများ ခေါင်းပါးလာတယ် ပြောကြတယ်...

ခေါင်းပါးမှာပေါ့ -ကိုယ့်ကျိုး အတ္တတွေ များနေတာလေ။

#စည်းလုံးမှု အားနည်းတယ် ပြောကြတယ်...

နည်းမှာပေါ့ - ခေါင်းဆောင်မလုပ်ရရင် ပတ်မကြီး ထိုးဖေါက်မဲ့ စိတ်ဓါတ်တွေများနေတာလေ။

#ပြောချင်တာက ဘယ်သူ့မှ လက်ညှိး မထိုးနဲ့ ။

ကိုယ်သိရင် ကိုယ်ပြင်မယ်။

#ကိုယ် ပြင်ရင် ကိုယ့်မိသားစု ပြင်မယ်။

#ကိုယ့်မိသားစု ပြင်ရင် ကိုယ့်ရွာပြင်မယ်။

#ကိုယ့်ရွာ ပြင်ရင် ကိုယ့်မြို့ပြင်မယ်။

#ကိုယ့်မြို့ ပြင်ရင် ကိုယ့်ပြည် ကိုယ့်တိုင်းပြည်က 

ရွာဦးကျောင်းက အုန်းမောင်းခေါက်သလို..

 #ဒေါင်ဒေါင်မြည်လာမယ်ဟေ့။

#ဘယ်တော့စမလဲ အခုစရင် အခုကောင်း ....

အချိန်မနှောင်းခင် ပြု ပြင်ကြပါစို့။ ။

                                                        တိုဟူး

သံပုရာသီးများ

သံပုရာသီးများသို့

===========

ကြီးလေ ချ ဉ်လေ ဖြစ်တဲ့ သံပုရာသီးတွေက

မြန်မာ.. မြန်မာလို မပြောရကောင်းလားလို့ ပြောတဲ့သူက ပြော...

ခေတ်သစ်စောလူးမင်းများသို့ အမျှအမျှ ဆိုပြီး မတန်မရာ သူတို့ကို သူတို့ ကျန်စစ်မင်း ဂိုက်ဖမ်းသူဖမ်း...

သမ္မတကြီးက မပြောလို့ဆိုပြီး.. ဟောင်တဲ့သူကဟောင်...နဲ့။

နေရာတကာ ကန့်လန့်တိုက်နေသူတွေဟာ ဘာနဲ့တူသလဲ သိလား?

အရိုးကျွေးထားတဲ့ သူသခင်ကလွဲပြီး ကျန်သမျှ လိုက်ဟောင်နေတဲ့ ရွာလည်က ဂုတ်ကျားနဲ့ တူနေပြီ။

ဂုတ်ကျားကမှ သခင်မျက်နာရိပ် မျက်နာကဲပြရင် အဟောင်ရပ်ပါသေးတယ်။

ဒီ သံပုရာသီး မျိုးတွေကတော့ ....သုံးစလောင်းကုန်တောင် ဂျ ုံ နှင့် ပြောင်း ခွဲခြားတတ်မယ် မထင်ပါဘူး။

ရခိုင်အရေး.. ကမ္ဘာ့နိုင်ငံအများစုက အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ပြီး သူတို့အကျိုးအတွက် သူတို့လိုသလို ပုံဖေါ်နေချိန်မှာ ...

အများနဲ့တစ်ယောက်လို ဖြစ်နေချိန်မှာ...

လူထုခေါင်းဆောင် ဒေါ်အောင်ဆန်စုကြည်ရဲ့နောက်မှာ စုစီးပြီး ဝိုင်းရံမဲ့အစား သူခိုး ဓါးရိုးကမ်းတဲ့အလုပ်တွေ လုပ်ပြနေကြတယ်။

တော်တော် စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတဲ့ သံပုရာသီးများပါဘဲ။

ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ရဲ့ ရဲရင့်ပြတ်သားတဲ့ မိန့်ခွင်းဟာ နွားခြေရာခွက်ထဲက နားတဖက်ပေါက် နလပိန်းတွေ နားလည်းဖို့ထက် တဖက်သတ်စွတ်စွဲ အပြစ်တင်နေသူ ကမ္ဘာသူ ကမ္ဘာသားတွေ အဓိကသိစေချင်တဲ့ မက်ဆေ့ပေးပြီးပြောသွားတာပါ။

ရခိုင်အရေးဟာ ဘာသာရေးပြဿနာ မဟုတ်ဘူး။

လူမျိုးရေး ပြဿ နာမဟုတ်ဘူး။

အိမ်ရှင်အိပ်ပျော်နေတုံး ကိုယ့်အိမ်တွင်းကို ခိုးဝင်လာသူ သူခိုးက ဒါသူ့အိမ်ပါလို့ လူဗျို့လို့ ပြန်ဟစ်ခံနေရတဲ့ ကိစ္စ။

မရှိတဲ့လူမျိုး ဘန်းပြပြီး နယ်မြေတောင်းခံနေရတဲ့ ကိစ္စ။

မဆိုင်တဲ့လူမျိုးခြားက ကျူ းကျော်ကိစ္စ။

ရှင်းရှင်းပြောရင် ရခိုင်ကို ဂျင်းထည့်ပြီး မောင်ပိုင်စီးချင်နေတာ။

ရခိုင်ကို ဂျင်းထည့်ပြီးရင် ကျန်တဲ့ဟာ ရေတောင် ဆွတ်စရာ မလိုတော့ဘူး။

အဲဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ထမင်းကြမ်း ယက်ခပ်စားရင်း ဖုန်းပွတ်နိုင်ယုံအဆင့်က နိုးထွက်ကြစမ်းပါ။

ကိုယ်မစွမ်းဘဲနှင့်ရောက်တဲ့နေရာက ရန်စွာနေတာတွေ အရေးမပါဘဲ အရေးတစ်ခုပြုလုပ် နှောင့်ယှက်နေတာတွေ ရပ်ကြစမ်းပါဗျ ။

ကျုပ်တို့နိုင်ငံကြီး အခုလိုသရေး ရှင်ရေးဖြစ်နေချိန်မှာ သခွပ်ပင်က မီးတကျီ ကျီ မလုပ်ကြပါနဲ့ဗျာ။

ဒီအချိန်ဟာ နိုင်ငံတော်အတွက် တိုင်းပြည်နှင့်လူမျိုးအတွက် နိုင်ငံခေါင်းဆောင်ကောင်းရဲ့နောက်မှာ စုစီးရမဲ့ အချိန်။  ဝိုင်းဝန်းရမဲ့ အချိန်။

မင်းသား မလုပ်ရလို့ ပတ်မကြီး(ပန်းမကြီး) ထိုးဖေါက်ချင်တဲ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သံပုရာသီးစိတ်ဓါတ်တွေ ပြင်ကြစမ်းပါ။

စိတ်အချဉ်ပေါက်ပြီး ပြောလိုက်ရတာ တိုဟူး- မောလိုက်ပါဘိ သံပုရာသီးများရယ်....

နွေဦးနေ့တွေ☝

အတွေးထဲရောက်လာခဲ့တယ်
ဒီလို နွေဦးနေ့တွေ☝
သစ်ရွက်ခြောက်တွေကြားမှာ
ခြေသံလေးတွေ
ပြန်ကြားမိလိုက်ရသလို
အရည်ပျော်သွားချင်မိတယ်
ဒီဒဏ်ရာလေး မင်းပေးခဲ့တယ်
ဒီနေရာလေးမှာ အဓိပ္ပါယ်တွေနဲ့
ဘာကို ဆုံရှုံးသွားတယ်
မပြောပြတတ်ပါ
လေဟာနယ်မှာ အတ္တများနဲ့
အတိတ်တွေဆီ ပြေးသွားနေတဲ့
အတွေးရထားလေးတစ်စင်း ခုတ်မောင်းနေဆဲ
သာယာကြည်နူး မူးယစ်နေဦးမယ့်
ငါစိတ်ကူးများထဲက မနိုးနိုင်ခဲ့ဘူး
စွဲလမ်းမှုရဲ့ ပုံဆောင်ခဲ
နှလုံးသားတစ်ခုအဖြစ် ထုဆစ်ခဲ့ဖူးတယ်
မျှော်လင့်ခြင်းများနဲ့ ဖက်တွယ်
ပိုင်ဆိုင်ရမယ်ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့
ယဥ်ယဥ်လေးငါ ရူးခဲ့သူပေါ့
မင်းအတွက်ပွင့်တဲ့ တံခါးချပ်လေးတွေ
ဟောင်းနွမ်းလို့ ဆွေးမြေ့လည်း
နွေးထွေးစွာ ကြိုနေပါ့မယ်နော်
မကြင်နာ နင်လွှတ်ချခဲ့တဲ့
လက်တစ်ဖက်ဟာ အရင်လို
Ho ho ho ho ho
Huu huu
ဆိုးတူကောင်းတူ ဘဝကို
မျှဝေဖြတ်သန်းချိန်
ဝင်ရောက်လာခဲ့
မင်းဘက်က အကြောင်းပြချက်လေးတွေ
ချစ်တဲ့စိတ်နဲ့ မျက်စိစုံမှိတ်ကာ ယုံထားမိ
ဒီလိုနဲ့ဝေးကြဖို့အထိ ဆိုတာမသိ
ပုစ္ဆာရှိနေလည်း အဖြေမဲ့နေခဲ့ခြင်းရယ်
ရှေ့ဆက်ဖို့ရာ မဖြစ်တော့ပြီ
လမ်းခွဲမယ် ဖွင့်ဟတဲ့အချိန်
နင်ကျေနပ်ပါစေ
အတွေးတွေနဲ့ ငါနှုတ်ဆိတ်လို့
မငြင်းရက်ခဲ့ဘူးလေ
စွဲလမ်းမှုရဲ့ ပုံဆောင်ခဲ
နှလုံးသားတစ်ခုအဖြစ် ထုဆစ်ခဲ့ဖူးတယ်
မျှော်လင့်ခြင်းများနဲ့ ဖက်တွယ်
ပိုင်ဆိုင်ရမယ်ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့
ယဥ်ယဥ်လေးငါ ရူးခဲ့သူပေါ့
မင်းအတွက်ပွင့်ခဲ့တဲ့ တံခါးချပ်လေးတွေ
ဟောင်းနွမ်းလို့ ဆွေးမြေ့လည်း
နွေးထွေးစွာ ကြိုနေပါ့မယ်နော်
မကြင်နာ နင်လွှတ်ချခဲ့တဲ့
လက်တစ်ဖက်ဟာ
အမှတ်တရဆိုတာ
ဖြတ်မရတဲ့ ကြိုးမို့
နက်ရှိုင်းစွာ ငြိတွယ်ဖူးခဲ့တယ်
နှုတ်ခမ်းထက် အနမ်းတွေကို
တစ်သက်မက သိမ်းချင်တယ်
ပြောတဲ့မင်းကို တမ်းတလို့မျှော်ဦးမယ်
အေးစက်နေတဲ့ မင်းလက်တွေနဲ့
စိမ်းကားတဲ့ အကြည့်တို့ကြား
မျက်ဝန်းတွေ ကျရှုံးခဲ့
စွဲလမ်းမှုရဲ့ ပုံဆောင်ခဲ
နှလုံးသားတစ်ခုအဖြစ် ထုဆစ်ခဲ့ဖူးတယ်
မျှော်လင့်ခြင်းများနဲ့ ဖက်တွယ်
ပိုင်ဆိုင်ရမယ်ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့
ယဥ်ယဥ်လေးငါ ရူးခဲ့သူပေါ့
မင်းအတွက်ပွင့်ခဲ့တဲ့ တံခါးချပ်လေးတွေ
ဟောင်းနွမ်းလို့ ဆွေးမြေ့လည်း
နွေးထွေးစွာ ကြိုနေပါ့မယ်နော်
မကြင်နာ နင်လွှတ်ချခဲ့တဲ့
လက်တစ်ဖက်ဟာ အရင်လို
စွဲလမ်းမှုရဲ့ ပုံဆောင်ခဲ
နှလုံးသားတစ်ခုအဖြစ် ထုဆစ်ခဲ့ဖူးတယ်
မျှော်လင့်ခြင်းများနဲ့ ဖက်တွယ်
ပိုင်ဆိုင်ရမယ်ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့
ယဥ်ယဥ်လေးငါ ရူးခဲ့သူပေါ့
မင်းအတွက်ပွင့်တဲ့ တံခါးချပ်လေးတွေ
ဟောင်းနွမ်းလို့ ဆွေးမြေ့လည်း
နွေးထွေးစွာ ကြိုနေပါ့မယ်နော်
မကြင်နာ နင်လွှတ်ချခဲ့တဲ့
လက်တစ်ဖက်က
အရင်အတိုင်း

Source: LyricFind

Twitter

Twitter ရခိုင်အရေးကို Twitterသုံး၍ ကယ်တင်ကြပါစို့။

                           ============================  တိုဟူး တိုဟူး

ဒီနေ့ မြန်မာ့အလင်းသတင်းစာမှာ Twitter အကြောင်း ဆောင်းပါးတပုဒ်ဖတ်မိတယ်။

နိုင်ငံတကာမှာFacebook -Twitter-viber- Instagram တို့ဟာ လူသုံးများတဲ့ လူမှုကွန်ရက်တွေဖြစ်ပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ မြန်မာနိုင်ငံမှာတော့ Facebook တစ်ခုတည်းကိုသာ လူသုံးများပြီး ကျန်တဲ့ဆိုရှယ်နက်ဝပ်တွေကိုတော့ အသုံးနည်းပါး တယ်တဲ့။

မှန်တာပေါ့ဗျာ။

facebookတောင် ဖုန်းထောင့်ငါးရာတန်ပေါ်လာလို့ လူတိုင်းသိလာတာ။

ဖုန်းတစ်လုံး နှစ်ဆယ် သုံးဆယ် အချိန်တုံးကဆို ဘာမှန်းတောင် မသိပါဘူး။

နားမျက်စိပိတ်ထားလိုက်တာ ဖင်တစ်ပေါက်ပဲ ကျန်တယ်။

ဒါတောင် အဲဒါပါ ပိတ်ရင် သူတို့အတွက် ယို ကုန်ကြမ်းပြတ်မှာစိုးလို့ ဟီးဟီး-ထားပါ။

Twitterဟာ အနောက်နိုင်ငံတွေနဲ့ နိုင်ငံတကာမှာ facebookထက် ပိုပြီး အများဆုံး အသုံးပြုကြတယ် လို့ဆိုပါတယ်။

နိုင်ငံတကာမှာ အသုံးများတဲ့ Twitter ကိုတော့ မြန်မာနိုင်ငံကလူ တွေ အသုံးပြုနှုန်း အလွန်နည်းနေတဲ့ အကျိုးဆက်က နိုင်ငံတကာကလူတွေအနေနဲ့ Twitter ပေါ်က မြန်မာနိုင်ငံနဲ့ဆိုင်တဲ့ မမှန်သတင်းတွေကို အမှန် ထင်နေကြတာသူတွေ များပြားနေပါတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

ဒါကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကမ္ဘာမှာ ပြန့်နှံနေတဲ့ မမှန်သတင်းတွေကို ချေဖျက်ပြီး သတင်း အမှန်တွေ အစားထိုးနိုင်ဖို့ Twitter ကိုလည်း သုံးနိုင်သူတွေအနေနဲ့ သုံးကြဖို့ လိုအပ်နေပါပြီ။

တခုတော့ရှိတယ်။ twitterက facebookလို မြန်မာစာမရပါဘူး။

အင်္ဂလိပ်စာဘဲ ရေးသားရတယ်။ မပူပါနဲ့ ။

မီးကျိုးမောင်းပျက် အင်္ဂလိပ်စာ ရရင် ရပါပြီ။

မြန်မာပြည်မှာထမင်းစားရေသောက်အဆင့် ပေါမှပေါ။

ဘာဖြစ်လို့လည်း ဆိုတော့ စကားလုံး နည်းနည်းနဲ့ လိုရင်း တိုရှင်း(စာလုံးရေ ကန့်သတ်ထားလိ့ု) စာအတိုအစဘဲ တင်ခွင့်ရပါတယ်။

bbc .rfa .voa .aljazeera CNN သတင်းဌာနများကလည်း အဲဒီ twitter သတင်းတွေဘဲ အခြေခံပြီးရေးကြပါတယ်။

ထောက်ပံ့ကြေး နင့်နေတော့လည်း ဘက်လိုက်တာလည်း ပါတာပေါ့။

ကဲကဲ ဒါကြောင့် မုသာဝါဒ မမှန်သတင်းတွေကို ချေဖျက်ဖို့ ရခိုင်အရေးကို Twitterသုံး၍ ကယ်တင်ကြပါစို့။

                                

မေတ္တာစစ် ဆိုသည်မှာ…

မေတ္တာစစ် ဆိုသည်မှာ…

                    ဆိုတဲ့ အက်ဆေးလေးတပုဒ်ကို မူရင်း

  ရေးသားသူမသိပါဘူး။ ကျွန်တော့်ရင်ထဲထိသွားလို့ ကျွန်တော့ဆိုဒ်ထဲယူလာတာပါ။ဖတ်ကြည့်ပါဦး-----      တိုဟူး တိုဟူး

                             

ဆေးရုံတစ်ခုလုံး အလုပ်များလွန်းနေတဲ့တစ်နေ့ မနက်ခင်း၈နာရီခွဲ အချိန်လောက်မှာအသက် ၈၀ အရွယ် အဘိုးအိုတစ်ယောက်ဆေးရုံကို ရောက်လာတယ်။

အရင်တစ်ပတ်ကခွဲစိတ်ထားတဲ့ သူ့လက်ပေါ်က ချုပ်ရိုးကို ပြန်ဖြေဖို့ ရောက်လာတာပါ။ 

သူက ဆေးရုံရောက်ရောက် ချင်းဘဲ ကျွန်တော့ကို ပြောတယ်….

“ကိုးနာရီလောက်မှာ အဖိုး ချိန်းထားတာလေးတစ်ခု ရှိလို့ အရင်လိုနေတယ်..အဖိုးကို အမြန်လုပ်ပေးပါ လူလေးရယ် …”

ကျွန်တော်က သူ့နံမည် အသက် စတာတွေကို စာအုပ်ထဲရေးသွင်းလိုက်ရင်း

“ အဖိုးခနလောက်ထိုင်ပါဦးခင်ဗျာ” လို့ လှမ်းပြောလိုက်တယ်။

သူ့ဒဏ်ရာက ချုပ်ရိုးကိုဖြေဖို့ဆိုရင် ဆရာဝန် တစ်ယောက်ယောက် အားဖို့ အနည်းဆုံးတစ်နာရီကျော်လောက်တော့စောင့်ရလိမ့်မယ်ဆိုတာကျွန်တော် သိတယ်။

ကျွန်တော် က သူ့ရဲ့အလျှင်စလို ဖြစ်နေတဲ့အမူအရာကြောင့် ဒီဆေးရုံမှာ လောလောဆည် အလုပ်သိပ်မများတဲ့ ကျွန်တော် ကပဲကြည့်ပေးဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

အနာကို စစ်ဆေးကြည့်တော့ အားလုံးအခြေအနေကောင်းတယ်။ အနာလဲကျက်နေပြီ ။

ဒါနဲ့ကျွန်တော်က ဆရာဝန်တစ်ယောက်ကို အနာ ချုပ်ရိုး ဖြေဖို့ လိုအပ်တဲ့ ကိရိယာတန်ဆာပလာတွေ ယူလာဖို့ လှမ်းပြော လိုက်တယ်။

ချုပ်ရိုးဖြေနေရင်းနဲ့ ကျွန်တော်ကသူ့ကို စကား စပြောလိုက်တယ်။

“အဖိုး ဘာတွေများ အရေးတကြီး ချိန်းထားတာရှိလို့လဲ ဒီလောက်အရင်လိုနေတာ…”

“ မဟုတ်ပါဘူးလူလေးရယ်… အဖိုး မိန်းမနဲ့ မနက်စာ အတူစားဖို့အတွက်လူနာစောင့်ရှောက်ရေးဂေဟာကို သွားမလို့ပါ။ အဖိုးက မနက်တိုင်းကို သူနဲ့အတူတူမနက်စာ စားနေကြလေ.”

“အော်.. အဖိုးမိန်းမက လူနာစောင့်ရှောက်ရေးဂေဟာမှာလား ။နေမကောင်းလို့လားခင်ဗျာ…”

“အင်း.. သူက အယ်လ်ဇိုင်းမားရောဂါကြောင့် ကုသ စောင့်ရှောက်မှုခံယူဖို့ အဲဒီမှာရောက်နေတာပါကွယ်..”

ကျွန်တော်က အဖိုးကို ကျီစယ်ချင်တာနဲ့

“တကယ်လို့ နံနက်စာစားဖို့ အဖိုး နည်းနည်း နောက်ကျရင် အဖွားက အဖိုးကိုစိတ်ဆိုးမှာလား”..*

“သူ က အဖိုးဘယ်သူဆိုတာကိုတောင် မသိတော့ပါဘူးကွယ်…. အဖိုးကို မမှတ်မိတော့တာခုဆို ၅နှစ်လောက်တောင် ရှိပါပြီ..”

*ကျွန်တော် အတော်လေးအံ့သြသွားတယ်..

“အိုး.. ဒါနဲ့တောင် အဖိုးက မနက်တိုင်းမနက်တိုင်း မနက်စာအတူ စားဖို့သွားနေသေးတယ်နော်..အဖိုး ဘယ်သူ ဘယ်ဝါဆိုတာကိုတောင် သူက မမှတ်မိတော့ဘဲနဲ့များ…”

အဖိုးအိုက ပြုံးလိုက်တယ်။

ပြီးတော့ ကျွန်တော့လက်ကိုအသာအယာဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီးတော့ ပြောတယ်.။

” သူအဖိုးကို မသိတော့တာ မှန်ပါတယ်…. ဒါပေမဲ့

အဖိုးက သူဘယ်သူဆိုတာသိနေသေးတယ်လေ”

အဖိုးအို စကားကြောင့် ကျွန်တော့ရင်ထဲမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ခံစားလိုက်ရသလို ဖြစ်သွားတယ်။ အဖိုးအိုရှေ့မှာမျက်ရည် မကျမိအောင် ကျွန်တော်ကြိုးစားပြီး ထိန်းလိုက်ရတယ်။

အဖိုးကတော့ တရွေ့ရွေ့နဲ့ ကျွန်တော့်ရှေ့ကထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ.။ အဖိုးရဲ့လက်နဲ့ ကိုင်သွားတဲ့ ကျွန်တော့ လက်ပေါ်ကနေရာလေးမှာ သူ့ဆီက အနွေးဓာတ်ကလေး ခုချိန်ထိကျန်နေသေးသလို …

ကျွန်တော့်စိတ်ထဲခံစား မိတယ်။

လက်ပေါ်မှာ တင်မကပါဘူး။.ကျွန်တော့်ရင်ထဲ၊

နှလုံးသားထဲမှာပါ ကျန်နေခဲ့တာပါ။

အဲဒီလိုအချစ်မျိုးဟာ ကျွန်တော့်ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ရှာဖွေနေတဲ့ကျွန်တော် လိုချင်ခဲ့တဲ့ အချစ်မျိုး၊ ကျွန်တော် တန်ဖိုးထားချင်ခဲ့တဲ့အချစ်မျိုးပါ။

ဇာတ်လမ်းလေးထဲက အဖိုးအိုရဲ့အချစ်ကို ဦးညွှတ်လိုက်ရင်းနဲ့ …စာဖတ်သူများလဲ*အချစ်စစ်*ကို ရှာဖွေ တွေ့ရှိ နိုင်ကြပါစေနော်။

ချစ်တယ်ဆိုတာပါးစပ်လေးနဲ့ပြောရတာလွယ်ပေမယ့် ၊

တကယ်ပေါင်းစပ်ဖို့ကျတော့တကယ့်အချစ်စစ်

ဆိုတာလိုတယ်လေ။

မချစ်ဘဲနဲ့တော့အိမ်ထောင်တခုဟာ

သာယာဖို့မလွယ်ဘူးထင်ပါတယ်။

Unknown writter

လမ်းပြ ကြယ်

                     

အပျိုကြီးဖြစ်ရသော အကြောင်းအရင်း

-အပျိုကြီးဖြစ်ရသော အကြောင်းအရင်း 

မြောက်များစွာရှိသည့်အထဲ တွင်

အဓိက အကြောင်းအရင်း သိုမဟုတ် အရှင်းဆုံး ပြောပြရလျှင် ----

 ---

 -

 -

 --

 -

 -

 -

 -

 -

 -

 - ယောင်္ကျား မရခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

 ယောကျာ်း မရခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူများ မကောင်းကြံ ကိုယ်သာခံ

ဟိုး တချိန် တရံရော အခါက ပေါ့ကွယ်။

မောင်ဘူးတစ်ယောက်ရဲ့အဖြစ်အပျက်ပေါ့။

အရှက်ကွဲခံပြီး ပိုစ့်လည်းတင်ခဲ့ဘူးပါတယ်။

ဒီအကြောင်းလေးကို မနေနိုင်လို့ အခုလည်း အရှက်မရှိ ပြန်ပြောပြရစေ။

မောင်ဘူး ဆိုတဲ့ ကျနော်လူပျိုးသိုးကြီးမှာ လူမှု ဆိုရှယ်ဆိုတဲ့ 

ဖေ့စ်ဘုတ်ကနေတဆင့် ချစ်သူဖြစ်နေတဲ့ ကောင်မလေး 

တစ်ယောက် ရှိခဲ့ဘူးတယ်။

ချစ်သူတွေသာ ဖြစ်နေရတာ၊ တယောက်နဲ့တယောက် အပြင်မှာ

 လုံးဝ မမြင်ဘူးကြပါဘူး။

သူကလည်း သူ့ပရိုဖိုင်းပုံမှာ မင်းသမီးအလန်းစားလေးပုံ တင်ထားတယ်။

အမည်- ယွန်းနဒီလှိုင်း

အလုပ်အကိုင်-facebook

နေရပ်-ရန်ကုန် ဒါပါဘဲ

ကျနော်ကလည်း ကျနော့် ပရိုဖိုင်းမှာ ရှုခင်းပုံ တစ်ပုံတင်ထားတယ်။

အမည်- မောင်ဘူး

အလုပ်အကိုင်-အစုံသုတ်

နေရပ်- တောကြို အုံကြား ကောလင်း ဒီလောက်ဘဲ။

တနေ့တော့ သူနဲ့ ကျနော် အပြင်မှာ နှစ်ဦးသားတွေ့ဆုံဘို့ သဘောတူကြတယ်။

သူမနဲ့ အပြင်မှာတွေ့ဆုံဘို့ ချိန်းတာ ချိန်းရတယ်--

ကျနော့်စိတ်ထဲ ခပ်လန့်လန့်ရယ်ပေါ့။

အပြင်မှာတွေ့လို့ သူမက ရုပ်ဆိုးကြီးဖြစ်နေရင် ဘယ်လို လုပ်ရ မလဲလို့တွေးမိတယ်။

ဒါနဲ့ သူငယ်ချင်း စွယ်စုံရ "မ" ကိုးကျမ်းကျေတဲ့ ကိုမဲလုံးကို

 

အကြံဉာဏ်တောင်းကြည့်တယ်။

သူကပြောတယ်--

"မင်းတို့က ဘယ်မှာ ချိန်းထားတာတုန်း"

"နိုဗိုတယ်က စားသောက်ခန်းမမှာ"

"သူ့ကိုတွေ့လို့ ရုပ်ဆိုးမကြီး ဖြစ်နေရင် ဒီလိုလုပ်"

"ဘယ်လိုလဲ"

"ဗိုက်ကို လက်နဲ့နှိပ်ပြီး ပါးစပ်က အား-- ဗိုက်နာတယ် ဗိုက်နာတယ် လို့ အော်--

 အိမ်သာသွားမလိုလို ဘာလိုလိုနဲ့ နောက်ဖေးပေါက်က လစ်ပြီးပြေးပေါ့ကွ"

"ဟား...အဲဒီအကြံ ကောင်းတယ်ဗျာ"

ဒီလိုနဲ့--

ချိန်းထားတဲ့နေရာကို ကျနော် နည်းနည်းနောက်ကျပြီးမှ 

သွားလိုက်တယ် ဆိုပါတော့။

စားသောက်ခန်းမရောက်လို့ အထဲလှမ်းကြည့်လိုက်တော့

 ချိန်းထားတဲ့ နေရာမှာ ကောင်မလေးတစ်ယောက် 

ရောက်နှင့်နေတာကို တွေ့ရတယ်။

ကျနော် မလှမ်းမကမ်းကနေ လှမ်းအကဲခတ်လိုက်တာ--

အား--လား-- လား

ချော ချော ရေး ပါ ရား ကွယ်ရို့။

ကိုယ် လုံး လှ လှ လေး နဲ့ မျက်နာလေးက 

ဝတ်မှုံရွှေရည် လေး အလား မှတ်ရတယ်။

ကျနော် အိမ်မက်ထဲက နတ်သမီးလေးပါလား။

နောက်ကျသွားတဲ့ အချိန်တွေ နှမျောမိပါရဲ့။

နာ တော့ ပွ ပြီပေါ့ ဟီ ဟိ.......။

ဒါနဲ့ သူရှိရာကို အသာသွားလို့ သူ့အနားမှာ ရပ်လိုက်တယ်--

ပြီးတော့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် မိတ်ဖွဲ့လိုက်တယ်--

"ကိုယ်က မောင်ဘူးပါ-ညီမက မယွန်းနဒီလှိုင်း မဟုတ်လားဟင်"

ကောင်မလေးက--ကျနော့်ကို တချက်မော့ကြည့်လိုက်တယ်။

ကျနော့် ရင်ထဲမှာ ရထားဆယ်စင်း ခုတ်မောင်းနေသလို 

ရင်ခုန်လှုပ်ရှားနေမိပါပြီ။

ကျုပ်မျက်နှာကိုလည်း သူ မြင်လေသည်နှင့်

"အား.... ဗိုက်နာတယ် ဗိုက်နာတယ်"... ဆိုပြီး ဗိုက်ကို လက်နဲ့နှိပ်ကာ 

နောက်ဖေးပေါက်ကနေ လစ်ထွက်သွားပါလေရောလား ဗျာ--

ကိုးရီးယာကားနှင့် စိတ်ကူးပျော်ရာမှတဆင့် တင်ဆက်လိုက်ပါသည်။

ယုံကြည်မှု

ကင်မရာ စမ်းရင်း ဘုရားခန်းကို ရိုက်လိုက်မိတယ်။

အဲဒီမှာ ထူးထူးရှားရှား ဖြစ်စဉ်ပေါ်တယ်-

ရောင်ခြည်တော် ကွန့်မြူ းတယ်-

ရှယ်လျှင် ချက်ခြင်း အကျိုးပေးမယ်-

- မဆိုလိုပါဘူး ။

ကိုယ်ယုံကြည်မှု မှာ အတ္တအကျိုးမပါစေဘဲ

 သန့်သန့်ရှင်းရှင်း တည်တည် ကြည်ကြည်ဖြင့် 

ယုံကြည် ကိုးကွယ် ဆည်းကပ်လျှင်ဖြင့် 

ယခုဘဝမှာပင်မက သံသရာ၌ပင် 

အကျိုးပေးလိမ့်မည်ဟုသာ ပြောပါရစေ---

-

ကျေးဇူးရှင်အမေ

မမျှတခဲ့ သော အချစ်ရဲ့ နောင်တ

                                         (မောင်ဦး)

"နောင်တ" ဆိုတာ အတိတ်ကို ပြန်ပြင်လို့ မရတော့တဲ့

အချိန်မှာသာ ရောက်လာတတ်တဲ့ ‌ ‌‌‌ေ၀ဒနာတမျိုးပါ.....

 

တစ်ချိန်က...

အချစ်နှစ်ခုကြားမှာ ကျွန်တော် ဗျာများခဲ့ဖူးတယ်။

အချိန်တွေ ဘယ်လောက်ပဲ ကြာသွားပါစေ...

အဲဒီနေ့ကို ပြန်တွေးမိတိုင်း ရင်ထဲမှာ နောင်တတစ်ခု အမြဲပြန်နိုးလာတတ်

တယ်။

​တစ်ရက်... ကျွန်တော်တို့မြို့ကနေ ခရီးတစ်ခု ထွက်ခဲ့တယ်။

သွားရမယ့်လမ်းက နှစ်လမ်းခွဲ။

တစ်လမ်းက... 

စိုးစံဘော်ဒါမှာ စာသင်ကြားနေတဲ့ သားရှိရာ မေမြို့။

နောက်တစ်လမ်းက...

 အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်နေတဲ့ ကျွန်တော့်မွေးမိခင်ကြီး ရှိရာ တောရွာသို့။

​ဘယ်သူ့ဆီကို အရင်သွားရမလဲ... ဆုံးဖြတ်ရခက်ခဲခဲ့တယ်။

တစ်ဖက်က ကိုယ်မွေးထားတဲ့ သား၊

 တစ်ဖက်က ကိုယ့်ကိုမွေးပေးတဲ့ အမေ။

နောက်ဆုံးတော့... လောကသဘာဝ စုန်ရေအရှိန်အတိုင်း 

သားရှိရာကိုပဲ အရင်သွားခဲ့မိတယ်။

​လမ်းမှာ...

သားကြိုက်တဲ့ မုန့်တွေ့ရင် ဝယ်တယ်။

သားကြိုက်တဲ့ အသီးတွေ့ရင် ဝယ်တယ်။

သားကြိုက်တဲ့ အဝတ်အစားတွေ့ရင်လည်း ဝယ်တယ်။

ကားရပ်နားတဲ့ ဂိတ်တိုင်းမှာ ဝယ်ယူမိလို့ ကားပေါ်မှာ

ပစ္စည်းတွေနဲ့ ပြည့်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

ကျွန်တော့်ရင်ထဲမှာတော့... "သားနဲ့တွေ့ရင် ဘယ်ကိုသွားမယ်... 

ဘာတွေ စားမယ်.. ဘယ်လိုပျော်မယ်...." ဆိုတဲ့ 

အတွေးတွေနဲ့တင် ကြည်နူးနေခဲ့တာ။

​သားရဲ့Out pass နှစ်ရက်တစ်ညတာကို ပျော်ပျော်ကြီး 

နေထိုင်ပြီးတော့မှ... အမေရှိရာကို ဆက်သွားခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့်... အမေ့အတွက် လမ်းမှာ ဘာမှ အထူးတလည် မဝယ်ဖြစ်ခဲ့ဘူး။

အမေအတွက် ပါသွားတာက...

အင်ရှူးဝါးတစ်ဗူးရယ်...

ကိတ်မုန့်တစ်ထုပ်ရယ်... ဒါပဲ ပါခဲ့တယ်။

​အမေဆီမှာ ခဏတဖြုတ်ပဲ နေခဲ့ပြီး ပြန်ခဲ့တယ်။

သားအတွက် ပေးခဲ့တဲ့ အချိန်တွေ၊ ဝယ်လာခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ 

ယှဉ်လိုက်ရင် အမေ့အတွက်က အလွန်နည်းပါးလွန်းခဲ့ပါတယ်။ 

အဲဒီနေ့ကတော့... အချစ်တွေရဲ့ "ခွဲတမ်းမညီမျှမှု"

ကို ကျွန်တော် သတိမထားမိခဲ့ဘူး။

​အခုတော့...

သားကို တွေ့ချင်ရင် တွေ့လို့ရသေးတယ်။

သားကို ကျွေးချင်ရင် ကျွေးလို့ရသေးတယ်။

သားကို ပေးချင်တာတွေ ပေးလို့ရသေးတယ်။

​ဒါပေမယ့်...

အမေ့ကိုတော့... ဘာတစ်ခုမှ ပေးလို့ မရတော့ဘူး။

အမေ့လက်ကို ကိုင်ချင်လည်း မရတော့ဘူး။

အမေ့ကို ဖက်ချင်လည်း မရတော့ဘူး။

"အမေ..." လို့ ဘယ်လောက်ပဲ အော်ခေါ်ချင်ပါစေ... 

ပြန်ထူးပေးမယ့် အသံ မရှိတော့ဘူး။

အမေက... ထာဝရ ပြန်မလာနိုင်တဲ့ ခရီးကို ထွက်သွားခဲ့ပြီလေ။

​အဲဒီအချိန်မှ... 

ကျွန်တော့်ရင်ထဲမှာ နောင်တတွေ တစ်လှေကြီး ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။

သားကို ချစ်ခဲ့တာ မမှားပါဘူး။

ဒါပေမယ့်... ကိုယ့်ကို မွေးဖွားကြီးပြင်းစေခဲ့တဲ့ အမေကို 

ချစ်ဖို့၊ ဂရုစိုက်ဖို့၊ ပေးဆပ်ဖို့ အချိန်ကို လျှော့မိခဲ့တဲ့ အကျိုးဆက်က 

ကျွန်တော့်အတွက် ဒီနေ့အထိ မပျောက်နိုင်သေးတဲ့ 

နောင်တတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပါ။

-​မိဘတွေ အသက်ရှင်နေတုန်းမှာ ချစ်ခြင်းကို ပြသလိုက်ကြပါ။

-ဂရုစိုက်မှုကို ပေးလိုက်ကြပါ။ 

-ပေးဆပ်ခွင့်ရှိတုန်း ပေးဆပ်လိုက်ကြပါ။

တစ်နေ့မှာ "ပေးချင်တယ်" ဆိုတဲ့ ဆန္ဒသာကျန်ပြီး 

"ပေးလို့မရတော့ဘူး" ဆိုတဲ့ ကျွန်တော့်လို နောင်တမျိုးကို 

ဘယ်သူမှ မသယ်ဆောင်မိကြပါစေနဲ့...။ 

                                                မောင်ဦး(တိုဟူး)

အမေ....ဗျို့ အမေ.,.

အမေ အမေ လို့ အသံကုန်ဟစ်ကာ ခေါ်ပါရစေ-

ကျေးဇူးရှင် မွေးမိခင်-- အမေ။

သားသမီးတွေ...ဘယ်လိုဆိုးပေ ဆိုးပေ

ကျွေးမွေးမပျက်ခဲ့တဲ့  အမေ။

 လောကဓံလှိုင်း ဘယ်သို့ရိုင်းစေ

မုန်တိုင်းကြားက သားသမီးပေါ်ရူးသွတ်ခဲ့တဲ့  အမေ။

သားသမီးရဲ့ကောင်းဆိုးနမိတ်ကို

စိတ်မှကြိုသိနေခဲ့သော  အမေ။

အင်္ဂါမစုံ ဥစ္စာဆင်းရဲ မခွဲခြားဘဲ

သဲသဲချစ်နေခဲ့သော အမေ။

ငယ်စဉ်ခလေးဘဝက ကြက်ကလေးပုံပြင်

မရိုးအီအောင် တီတီတာတာ

ပြောကြားခဲ့လေသော  အမေ။

အမေ့ ကျေးဇူးသိကြရဲ့လားလို့

တစ်ခွန်းမဟခဲ့တဲ့  အမေ။

သားသမီးအရွယ် မငယ်တော့ပေမဲ့

စိတ်မချ ဖြစ်နေခဲ့သော  အမေ။

အို အမေ အခုတော့လဲ....

အမေ့ ကျေးဇူးမြင့်မိုရ်ကြီးကို

အမေ အမေ လို့ခေါ်နိုင်ခွင့် မရတဲ့ အချိန်မှစပြီး...

တစိမ့်စိမ့် နာကျင်မှုနှင့် အတူ တွေးမိလေတိုင်း မျက်ရည်ဝိုင်းနေပါပြီ အမေ။

ကျနော် ပြုသမျှ ကုသိုလ်ကောင်းမှု အစုစုကို ရောက်ရာဘုံဘဝမှ သာဓုခေါ်ဆိုနိုင်ပါစေ အမေ။

ကျေးဇူး အမေ....အမေ......ဗျို့ အမေ။

(၈.၁၂.၂၀၁၆ နေ့တွင်ကွယ်လွန်သွားသော မိခင်ကြီး ရည်မှန်းသတိရစွာဖြင့်)

                                                                                               တိုဟူး