အမှတ်တရ

ကျွန်တော်ရဲ့ နောက်ဆုံးပျိုးပင်တစ်ပင်ပေါ့။ 

တောက်မည့် မီးခဲ ရဲရဲဆိုသလို နှစ်စဉ် မပျက် စွမ်းဆောင်မှုများနှင့်အတူ ဒီနှစ်လည်း စွမ်းဆောင်လာသည့် သားငယ်ပိုင်ပိုင်အား ဤပိုစ့်ဖြင့် အမှတ်တရဂုဏ်ပြုလိုက်ပါတယ် ..၂၀၁၈

Twitter တိုဟူး တိုဟူး

ဒီနေ့ မြန်မာ့အလင်းသတင်းစာမှာ Twitter အကြောင်း ဆောင်းပါးတပုဒ်ဖတ်မိတယ်။ 

နိုင်ငံတကာမှာFacebook -Twitter-viber- Instagram တို့ဟာ လူသုံးများတဲ့ လူမှုကွန်ရက်တွေဖြစ်ပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ မြန်မာနိုင်ငံမှာတော့ Facebook တစ်ခုတည်းကိုသာ လူသုံးများပြီး ကျန်တဲ့ဆိုရှယ်နက်ဝပ်တွေကိုတော့ အသုံးနည်းပါး တယ်တဲ့။ 

မှန်တာပေါ့ဗျာ။

 facebookတောင် ဖုန်းထောင့်ငါးရာတန်ပေါ်လာလို့ လူတိုင်းသိလာတာ။

 နှစ်ဆယ် သုံးဆယ်တုံးကဆို ဘာမှန်းတောင် မသိပါဘူး။

 နားမျက်စိပိတ်ထားလိုက်တာ ဖင်တစ်ပေါက်ပဲ ကျန်တယ်။ 

ဒါတောင် အဲဒါပါ ပိတ်ရင် သူတို့အတွက် ယို ကုန်ကြမ်းပြတ်မှာစိုးလို့ ဟီးဟီး-ထားပါ။

 Twitterဟာ အနောက်နိုင်ငံတွေနဲ့ နိုင်ငံတကာမှာ facebookထက် ပိုပြီး အများဆုံး အသုံးပြုကြတယ် လို့ဆိုပါတယ်။ နိုင်ငံတကာမှာ အသုံးများတဲ့ Twitter ကိုတော့ မြန်မာနိုင်ငံကလူ တွေ အသုံးပြုနှုန်း အလွန်နည်းနေတဲ့ အကျိုးဆက်က နိုင်ငံတကာကလူတွေအနေနဲ့ Twitter ပေါ်က မြန်မာနိုင်ငံနဲ့ဆိုင်တဲ့ မမှန်သတင်းတွေကို အမှန် ထင်နေကြတာသူတွေ များပြားနေပါတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ 

ဒါကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကမ္ဘာမှာ ပြန့်နှံနေတဲ့ မမှန်သတင်းတွေကို ချေဖျက်ပြီး သတင်း အမှန်တွေ အစားထိုးနိုင်ဖို့ Twitter ကိုလည်း သုံးနိုင်သူတွေအနေနဲ့ သုံးကြဖို့ လိုအပ်နေပါပြီ။ 

တခုတော့ရှိတယ်။

 twitterက facebookလို မြန်မာစာမရပါဘူး။

 အင်္ဂလိပ်စာဘဲ ရတယ်။ မပူပါနဲ့ ။

 မီးကျိုးမောင်းပျက် အင်္ဂလိပ်စာ ရရင် ရပါပြီ။

 မြန်မာပြည်မှာ ပေါမှပေါ။ ဘာဖြစ်လို့လည်း ဆိုတော့ စကားလုံး နည်းနည်းနဲ့ လိုရင်း တိုရှင်း(စာလုံးရေ ကန့်သတ်ထားလိ့ု) စာအတိုအစဘဲ တင်ခွင့်ရပါတယ်။

 bbc .rfa .voa .aljazeera သတင်းဌာနများကလည်း အဲဒီ twitter သတင်းတွေဘဲ အခြေခံပြီးရေးကြပါတယ်။ ထောက်ပံ့ကြေး နင့်နေတော့လည်း ဘက်လိုက်တာလည်း ပါတာပေါ့။ 

ကဲကဲ ဒါကြောင့် မုသာဝါဒ မမှန်သတင်းတွေကို ချေဖျက်ဖို့ ရခိုင်အရေးကို Twitterသုံး၍ ကယ်တင်ကြပါစို့။

#နားမလည္သူကိုရွင္းျပပါလား***

၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ စစ္အစိုးရ တက္လာျပီးေနာက္ ပုဂၢလိကပိုင္ပစၥည္းမ်ားကို ျပည္သူပိုင္ပစၥည္းမ်ား အျဖစ္ သိမ္းဆည္း ေနသည့္ ကာလတြင္ျဖစ္သည္။ တရက္တြင္ ကားအသိမ္းခံရသည့္ ပိုင္ရွင္ထံသို႔ ကားကို ဦးေဆာင္သိမ္းယူသြားေသာ ပုဂၢိဳလ္ႀကီး ေဒါနဲ႔မာန္နဲ႔ ေရာက္လာသည္။ ပိုးလံုခ်ည္၊ ပိုးအက်ႌႏွင့္ ပဲြထိုင္သြားမည့္သူကဲ့ သို႔ ဝတ္ဆင္ထားေသာ္လည္း သူ၏ မ်က္ႏွာမွာ နီျမန္းေနျပီး ေဒါသထြက္ေနဟန္ ရွိသည္။ ကားအသိမ္းခံရသည့္ ပိုင္ရွင္မွာ ဘာမ်ားထပ္မံ အသိမ္းခံရဦးမလည္း စိုးရိမ္ေနမိသည္။ မည္သို႔မွ် ဝင္မေျပာဘဲ ေႀကာင္ ၾကည့္ေနမိ၏။ "ဟိုေန႔က က်ဳပ္တို႔ သိမ္းယူသြားတဲ႔ကားက ခင္ဗ်ား ကားလား ? " "ဟုတ္ပါတယ္ ဗိုလ္ႀကီး လာထုိုင္ပါ-ထုိင္ပါ ဗိုလ္ႀကီး" ဗိုလ္ႀကီးဆိုသူမွာ ထိုင္ရန္ ဖိတ္သည္ကို မထိုင္ဘဲ အသံက်ယ္က်ယ္ျဖင့္ ဆူပူစကား စေျပာေလေတာ့သည္။ "တေန႔က ဆိုင္ကို သိမ္းတုန္းက ခင္ဗ်ားအပ္တဲ့ ကားမွာ အပိုဘီးမပါဘူး- ခင္ဗ်ား ထိန္ခ်န္ထား ခဲ့တယ္- အခု လမ္းမွာ ဘီးေပါက္ေနတယ္- ခင္ဗ်ား ခုိးထားတဲ့ ဘီးကို အခုအပ္ပါ" ဟုေဒါႏွင့္ ေမာႏွင့္ ေျပာေလသည္။ ကားပိုင္ရွင္က "ကားမွာ အပိုဘီးပါပါတယ္- ဘီးငါးဘီး အပ္ခဲ့ပါတယ္- ဒီကားမ်ိဳးက အပိုဘီးကို ေနာက္ခန္းမွာ မထားဘဲ ကားရဲ့ ဖလိန္ေအာက္မွာ ဘီးအိမ္နဲ႔ ထည့္ထားလို႔ မျမင္ရတာပါ´ ဟု ရွင္း ျပသည္။ "ကားကို သိမ္းတုန္းက ဘာလို႔ မရွင္းျပတာလဲ. အဲဒီတုန္းက ရွင္းျပထားရင္ က်ဳပ္ ဒီျပႆ နာ မတက္ဘူး" " အခု ဘယ္လို ျဖစ္တာလဲ ဗိုလ္ႀကီး" "မဂၤေဆာင္ ဧည့္ခံပဲြသြားဖို႔ ေနာက္က်ေနလို႔ မိန္းမက ဆူဆူပူပူလုပ္ေနျပီဗ် -" ဟုအသံက်ယ္က်ယ္ေျပာကာ အနီးရွိ ေခြေျခခံုကို ေျခေဆာင့္ကန္ ထြက္သြားေလသည္။

#အတုယူစရာ

ဖြင့္ျဖိဳးတိုးတက္တဲ႔ နိုင္ငံေတြကို ႀကည့္ရင္ ခ်မ္းသာတာေတြ မေျပာနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕အျပဳအမူ အမူအက်င့္ေတြကိုက စံနမူနာ ယူစရာေကာင္းတယ္လို႔ ေျပာခ်င္တယ္။ ဒီေနရာမွာ တိုဟူးက နိုင္ငံျခားေရာက္ဖူးသလိုလို ဆရာႀကီးစတိုင္ ေျပာတယ္ မထင္နဲ႔။ နိုင္ငံျခားဆို ေခြးတိုးေပါက္ကဝင္ျပီး နယ္စပ္ပင္ ေျခမခ် ဖူးပါဘူး။အထင္ႀကီးစရာပဲေနာ္။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ယခုအေႀကာင္းအရာက အြန္လိုင္း ကျမင္ေတြ႔ရအေႀကာင္း ေျပာျပမွာပါ။ ျပီးခဲ႔တဲ႔ကမၻာ့ဖလားေဘာလံုးျပိဳင္ပြဲမွာ ဂ်ပန္အသင္းနဲ႔ဂ်ပန္ ေဘာလုံးပရိသတ္ေတြရဲ႕ အျပဳအမႈေတြက အထင္ႀကီးေလးစားစရာ ေကာင္းလြန္းလို႔နိုင္ငံတကာ မီဒီယာေတြက ေဖာ္ျပခဲ့ျပီး ကမၻာေက်ာ္သြားခဲ႔တယ္။ ဂ်ပန္ေဘာလုံးပရိသတ္ေတြဟာ ပြဲစဥ္တစ္ပြဲ ျပီးဆုံးတိုင္း ျပီးဆံုးတိုင္းမွာ ပြဲၾကည့္စင္ေပၚက အမွိုက္ေတြကို တစ္ပါတည္း လိုက္ေကာက္သိမ္းၿပီး သန္႔ရွင္းေရး လုပ္သြားတယ္တဲ႔။ ( ဒီေနရာမွာ တိုဟူးတို႔ ပရိတ္သတ္ေတြလို မဟုတ္လို႔ နည္းနည္းေတာ့ သေဘာ မက်ခ်င္ဘူး။ တိုဟူး ပရိတ္သတ္ေတြက ပုလင္ခြံ ဘူးခြံ ပလပ္စတစ္ေကာက္စားျပီး အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းျပဳ သူေတြ အတြက္ ကိုယ္ခ်င္စာျပီး သေဘာထားႀကီးစြာ ထားပစ္ခဲ႔တာပါ။ ပလပ္စတစ္ခုံေလးေတာင္ အလြယ္ယူရေအာင္ ရိုက္ခ်ိဳးေပးခဲ႔ေသးတယ္။ ဘယ့္နဲ႔ဗ်ာ အဲဒီ ဂ်ပန္ပရိတ္သတ္ေတြက ကိုယ္ခ်င္း မစာနာသလို စိတ္ေကာင္းလည္းမရွိလို႔ ေျပာရမယ္။ အေနာက္တိုင္းသားေတြ ေလသံ voaေလသံ bbcေလသံ rfaေလသံမ်ိဳးနဲ႔ ေျပာရ႐င္ ဒါ လူ႔အခြင့္အေရးခ်္ိဳးေဖါက္တာပဲဗ်။ ကမၻာ့လူ႔အခြင့္အေရးကို စာတိုစာရွည္ေရးျပီး တိုင္သင့္တယ္။ဟိးးး) ထို႔အတူ ဂ်ပန္ ေဘာလုံးအသင္းဟာလည္း ပရိတ္သတ္နည္းတူ သူတို႔ရဲ႕စည္းကမ္း ေကာင္းမႈကို ျပသခဲ့ပါတယ္။ အုပ္စုတက္ျပီး ရႈံးထြက္အဆင့္မွာ ဘယ္အသင္းကိုလည္း မသိဘူး ရႈံးနိမ့္ၿပီးၿပိဳင္ပြဲက ထြက္ခဲ့ရတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ဂ်ပန္အသင္းဟာ သူတို႔ရဲ႕ အဝတ္လဲခန္းကို ေျပာင္လက္ေနေအာင္ သန္႔ရွွင္းေရး လုပ္သြားခဲ့တယ္လို႔ ဆိုတယ္။ (ဒီေနရာမွာ တိုဟူးတို႔နဲ႔တူညီပါတယ္။ အျမင္မေတာ္တာေတြ အကုန္ျဖဳတ္သိမ္းျပီး အိမ္အေရာက္သယ္လာေပးခဲ႔တယ္။ ေဘာရႈံးလို႔ စိတ္တိုတိုနဲ႔ကန္ပစ္လိုက္တဲ႔ ပစၥည္းအက်ိဳးအပဲ႔ေတာ့ ထားခဲ႔တယ္။) ယခုမူဗီေလးကေတာ့ ကေနဒါကလို႔ ဆိုတယ္။ အြန္လိုင္းက ေဒါင္းထားတာပါ။ မိတ္ေဆြတို႔ကို ျမင္ေတြ႔ေစခ်င္လို႔ မရွိမဲ႔ ရွိမဲ႔ေလးနဲ႔ေဒါင္းထားရတာဗ်။ ႀကည့္ပါဦး။ ဆန္းဆန္းျပားျပားေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ေက်ာင္းကားနဲ႔ လမ္းမွေပၚသြားလာေနတဲ႔ ကားမ်ားရဲ႕အျပဳအမူကိုႀကည့္ျပီး ေလးစားအတုယူစရာ ေကာင္းတယ္ဆိုတာ ျပခ်င္လို႔ပါ။ ေက်ာင္းသားမ်ားတင္ေဆာင္လာတဲ႔ ေက်ာင္းကားဟာ လမ္းဆံုမွတ္တိုင္ အနီးဆင္းမည့္ ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ တဖက္လမ္းဆံု လမ္းအလယ္မွာ ပိတ္ရပ္လိုက္တယ္။ ျပီး ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ လမ္းအႏၲရာယ္ကင္း အတားအဆီးအျဖစ္ ကားေရွ႕မွာပါတဲ႔ ေမာင္းတံနဲ႔တားလိုက္တယ္။ ေက်ာင္းသားေလးမ်ား ကားေပၚမွဆင္းခ်ိန္မွာ လမ္းမေပၚမွာရွိေနတဲ႔ အျခားကားမ်ားဟာ လက္တေလာေရာက္ရွိေနတဲ႔ ေနရာမွာ တန္းစီ ရပ္တန္႔ေနႀကတယ္။ ဘယ္ကားမွ ဟြန္းတီးျပီး လမ္းေတာင္းျခင္း မရွိဘူး။ ေက်ာ္တက္ျခင္းဆိုတာ ေဝလာေဝးပါပဲ။ ေက်ာင္းသားမ်ားရဲ႕ ဘယ္မိဘ တစ္ဦးတစ္ေယာက္မ်ွ ထြက္ႀကိဳသည္လည္း မေတြ႕ရ။ ( ဒီေနရာမွာလည္း က်ဳပ္တ႔ိုဆီက မိဘေတြနဲ႔ တူပါဘိ။ ေက်ာင္းမဆင္းခင္ တစ္နာရီ အလ္ုိကတည္းက ဖုန္းေလးပြတ္ျပီး ေက်ာင္းေပါက္ဝေရာက္ေနတယ္။) ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ားကလည္း တစ္ဦးခ်င္းကားေပၚမွ ဆင္ျပီး ေအးေအးေဆးေဆး လမ္းေလ်ွာက္သြားတယ္။ ေက်ာင္းသူ/သားေတြဟာ လမ္းမွာ ကားအသြားအလာ ရွင္းေနေပမဲ႔ စည္းမဲ႔ ကမ္းမဲ႔ကားလမ္းမေပၚ ဆင္ျပီး ေလ်ွာက္သြားတဲ႔သူ တစ္ေယာက္မွ မပါဘူး။ သတ္မွတ္ထားတဲ႔ လမ္းေပၚက သြားတယ္။ (ဒါလည္း တိုဟူးတို႔ သားသမီးေတြနဲ႔ နင္လား နင္လားေပါ့။ဟိးး ။) ေက်ာင္းသူ/သားေတြလည္းကားေပၚမွ ဆင္းသြားျပီ။ ေက်ာင္းကားလည္းဆက္လက္ ထြက္ခြာသြားျပီ။ အဲဒါျပီးမွ အျခားရပ္ထားတဲ႔ကားေတြက ကိုယ့္လမ္းကို ေမာင္းသြားႀကတယ္။ ဒီအျပဳအမူဟာ တိုင္းျပည္ရဲ႕အညြန္႔အဖူးေတြျဖစ္တဲ႔ ကေလးသူငယ္ေက်ာင္းသားမ်ားရဲ႕ အသက္အႏၲရာယ္ကို တန္ဖိုးထားေလးစားျခင္း ပညာေရးကို ဦးစားေပးျခင္း ယာဥ္စည္းကမ္း လမ္းစည္းကမ္းကို လိုက္နာျခင္း ကေလးမ်ား၏ ရပ္ရြာလံုျခံဳေရးကို ယံုႀကည္မွဳရွိျခင္း တို႔ကို ျပသတယ္လို႔ ျမင္တယ္ဗ်ာ။ ကဲ လူႀကီးမင္းလည္း ေျပာပါဦး။ To Hu 12:10pm

#ကကြိုးရှုပ်ခဲ့တဲ့ဘဝ

  

 

ကကြိုးရှုပ်ခဲ့တဲ့ဘဝ

                            (တိုဟူး တိုဟူး) 

အချိန်တန် အရွယ်ရောက်လာတော့ ဘဝဆိုတာ 

တိုတိုလေးပါလားလို့ တွေးရင်း၊ ငေးရင်း၊ ကိုယ့်ကိုယ်

ကို ပြန်လည်ဆန်းစစ်နေမိတယ်။

မပြောမဖြစ် ပြောချင်တာတွေလည်း များပါတယ်။ 

ဒါပေမဲ့ ပြောရင်းနဲ့ ကိုယ့်အမှားတွေကို ကိုယ်တိုင်

ဖော်ထုတ်သလို ဖြစ်နေမှာစိုးလို့ မပြောချင်ခဲ့ဘူး။ 

သို့ပေမဲ့ မနေနိုင်ဘူး။ပြောရတော့မယ်။

ငယ်စဉ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဟုတ်လှပြီထင်ပြီး မှားယွင်း

တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ၊လုပ်ရပ်တွေကို ဒီနေ့အထိ မမေ့

နိုင်သေးဘူး။ 

မစဉ်းစားဘဲ လုပ်ခဲ့မိတဲ့ အလုပ်တချို့အတွက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရ

တာတွေလည်း ရှိတယ်။

တစ်ခါတုန်းကတော့ လမ်းစဉ်လူငယ်၊ ကြက်ခြေနီ

လူငယ်၊မီးသတ်လူငယ်၊ လုပ်အားပေးလူငယ်…

 

ဘယ်နေရာမှာမဆို ရှေ့ဆုံးက ပါခဲ့ဖူးတယ်။

 ဗမာပြည်ကြီးကို ပြောင်းလဲပစ်မယ်ဆိုတဲ့ အိပ်မက်

တွေလည်း ရှိခဲ့ဖူးတယ်။

ကျောင်းသားဘဝတုန်းက “မိမိကိုယ်ကို ကောင်း

အောင် ကြိုးစားမည်၊

 မိမိအတန်းကို ကောင်းအောင် ကြိုးစားမည်၊ 

မိမိကျောင်းကို ကောင်းအောင် ကြိုးစားမည်၊ 

မိမိတိုင်းပြည်နှင့် လူမျိုးအတွက် ကောင်းအောင် 

ကြိုးစားမည်”ဆိုတဲ့ ကတိစကားတွေကို ယုံကြည်ခဲ့

တယ်။

တိုင်းပြည်ဖွံ့ဖြိုးဖို့ ပညာရေးက အဓိကလို့ 

သင်ယူခဲ့ရတယ်။ 

ဆရာဝန်ဖြစ်မယ်၊ အင်ဂျင်နီယာဖြစ်မယ်၊ ဆရာဖြစ်

မယ်၊ 

စစ်ဗိုလ်ဖြစ်မယ်၊ ရဲအရာရှိဖြစ်မယ် ဆိုတဲ့ အိပ်မက်တွေ

လည်း ရှိခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ခေတ်အခြေအနေတွေကြောင့် ကျွန်တော်တို့

မျိုးဆက်ဟာ မဖြစ်ချင်တာတွေ ဖြစ်ခဲ့ရပြီး 

ဖြစ်ချင်တာတွေ မဖြစ်ခဲ့ရဘူး။

 ဆရာဝန်တွေ ဆရာဝန်အလုပ်ကို အပြည့်အဝ

 လုပ်နိုင်ခဲ့ကြသလား။ 

အင်ဂျင်နီယာတွေ အင်ဂျင်နီယာအလုပ်ကို 

လုပ်နိုင်ခဲ့ကြသလား။ 

ဆရာတွေ ဆရာအလုပ်ကို လုပ်နိုင်ခဲ့ကြသလား။

လူတိုင်းဟာ ကိုယ့်ကျွမ်းကျင်ရာ အလုပ်ကို ပရော်

ဖက်ရှင်နယ်ဆန်ဆန် လုပ်ခွင့်မရခဲ့ကြတာတွေ

 ရှိတယ်။ 

ကိုယ်ပိုင် တီထွင်ဆန်းသစ်မှု မလုပ်ခဲ့ရဘူး'

ဒါရေး ဒါကျတ်ဘ၀နဲ့ပဲ ကျင်လည်ခဲ့ရတယ်၊၊

 အဲဒီအကျိုးဆက်တွေက ဒီနေ့ထိ ဆက်လက်

သက်ရောက်နေဆဲပဲ။

 

“မင်းကော ဘာဖြစ်ခဲ့လဲ” လို့ မေးလာရင်တော့ 

မရှက်မကြောက် ဝန်ခံရမှာပါ။

 ဘဝတစ်လျှောက် လမ်းလွဲခဲ့တာတွေ၊ ဆုံးဖြတ်ချက်

မှားခဲ့တာတွေ ရှိခဲ့တယ်။

အခုချိန်မှာ နောင်တရနေလည်း အချိန်က နှောင်းနေ

ပြီ။ 

နောင်တဆိုတာ နေဝင်ဆည်းဆာအချိန်ရောက်မှ ရလာ

တဲ့ နောင်တဖြစ်နေပြီလေ…”

ဟူး…

                                    မောပါဘိ ...မောင်ဦး ရယ်။

 11:30pm 2.12.2018

ဟွန်းသံရှည်လေး ကြားပါရ

 

 "မမ" ရေ စာမရေးဖြစ်တာလည်းကြာပြီနော်။

 ရေးခဲ့တဲ့စာများကလည်း အရည်မပါ အဖတ်မပါ အရူးလွယ်အိပ်ပါပဲ။

 ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်တခါတော့ တဆတ်ဆတ်တုန်နေတဲ့ နှုတ်ခမ်းကြားကလျှံကျလာမဲ့ စကားလုံး လေးတွေဆိုတာ ယုံပါ မမရယ်။ 

စကားလုံးတွေမှာ သံစဉ်မညီညာခဲ့ဘူး ဆိုရင် မမနဲ့ပါတ်သက်ပြီး ဖြစ်တည်လာတဲ့ ရင်တွင်းဖြစ် စကားလုံးလေးတွေမို့ ခွင့်လွှတ်ပါလို့ ပြောပါရစေ မမရယ်။ 

ယခုတလော မမနဲ့ပါတ်သက်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေမိတယ်ဆိုရမှာလား 

အထီးကျန်နေတယ် ပြောရမှာလား မသိပါဘူး။ 

တရက်မှာ မမဆီက စာလေးတစ်စောင်ရောက်လာတယ်။ 

လမ်းခွဲကြပါစို့ ဆိုတဲ့ နှတ်ဆက်စာလေးပေါ့။ 

မမရယ်.. မမနဲ့ တွေ့ဆုံ ကြုံခိုက် စတင်ကတည်းက အချိန်တန်ရင် ခွဲခွာခြင်းက ရောက်လာမှာပဲဆိုတာ ကျွန်တော်ကြိုသိထားခဲ့ပါတယ်။ 

ပြေးရင်းလွှားရင်းနဲ့ဘဝ ဆိုတာတိုတိုလေပဲနော်။

 တကယ်တန်း ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်လာတော့လည်း နာနာကျင်ကျင် စူးရှရှပါလား မမရယ်။ 

 စိတ်ညစ်စရာတွေကို ဘေးဖယ်ပြီး ပျော်ရွှင်စဖွယ်ဟန်လုပ်ကြည့်ပြီး နေခဲ့ရတာတွေလည်း ကိုယ့်ကို အသိဆုံးပါ။ 

အပူရုပ်ပေမဲ့ ဟန်လုပ်ကာဖြေနေရတဲ့ ကျွန်တော့ဘဝကို မမ သိမယ် မထင်ပါဘူး။ 

စိတ်ထိခိုက်တဲ့အခါ ယုံကြည်ရတဲ့သူ

 နားလည်သူတဦးဦးကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရင်ဖွင့်ချင်ပါတယ်။

 နားလည်းပေးနိုင်တဲ့သူ နှစ်သိမ့်ပေးနိုင်တဲ့သူက ကျွန်တော်ဘဝမှာ မမပဲရှိတယ်လေ။ 

မမ ရယ်... မမ..ပစ်သွင်းလိုက်တဲ့ လမ်းခွဲကြပါစို့တဲ့ နှတ်ဆက်မြှားဟာ တစ်ချောင်းတည်းဆိုပေမဲ့ နက်ရှိုင်းလွန်းလို့ ရင်ထဲကဆွဲထုတ်ရ ခက်လှပါတယ် မမရယ်။

 ချစ်ခင်ပေါင်းသင်းဆက်ဆံခြင်းက ကွေကွင်းနောက်ဆုံး ရှိသည် ဆိုသော မြတ်ဗုဒ္ဓရဲ့ဟောကြားခဲ့မှုကို နာယူမှတ်ပွား ပုတီးအားထားနေလည်း မရတော့ပါလား မမရယ်။ 

လူ့လောကမှာ တွေ့ဆုံကြုံကွဲ ဆိုတာ ဖြစ်ပျက်နေကြ သဘောတရားတွေပါ။ 

ဒါတွေကို ကျွန်တော်သိ တယ်ပါ ။ 

ဒါပေမဲ့ မမရယ်.. ကျွန်တော့ ဘဝတလျှောက်မှာ ချစ်ခင်သူတွေနဲ့ ခွဲခွာသွားခဲ့ကြတာ မနည်းပါဘူး။ ပထမဆုံး ကျနော် သိပ်ချစ်တဲ့ အဖေ။ 

အဖေဟာ ကျနော်တို့မိသားစုကို စောစောစီးစီး ခွဲခွာ သွားခဲ့တယ်။ 

ဒုတိယ ကျွန်တော့ကို သိတ်ချစ်တဲ့ အမေ။

 နောက်...နောက်. ချစ်ချစ်ခင်ခင်ဖြစ်ပါလျှက် ရှင်လျှက်နဲ့..ခွဲခွာခဲ့သူတွေ.. သူတွေ..

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ် ဒီတခါဟာဖြင့် မမနဲ့ ကျွန်တော်။

 ဘယ်လိုပြောရမလဲ မမရယ်,.. ကျနော့်ဘဝထဲက ကြုံ တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ခွဲခွာခြင်းတွေ များစွာထဲက. အခက်ခဲဆုံးဖြစ်နေရပြီလို့ ပြောရမလား မသိပါဘူး။

 ဒီထက် အခက်ခဲဆုံးအရာလည်း ရှိလိမ့်မည် မထင်ပါဘူး မမရယ်..။ ကျွန်တော့အတွက်ပေါ့နော် ။ မမနဲ့ခွဲခွာဘူးခဲ့တဲ့ လူတိုင်း အတွက်လည်း ခက်ခဲလိမ့့်မယ်လို့ထင်ပါတယ်။ 

တကယ်ပါ မမရယ်.. မျှော်လင့်စောင့်စားနေတဲ့ နေ့ရက်တွေ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ခွဲခွာခြင်းဆိုတဲ့ ဝေါဟာရကို မမြင်ချင်တော့ဘူး .. မတွေးချင်တော့ဘူး။ 

နှတ်ဆက်ပါတယ်ဆိုတဲ့ အသံလည်း မကြားချင်တော့ဘူးဗျာ။

 ဒီလိုပြောလို့ လူတွေက ပိုတယ်လို့ ပြက်ရယ်ပြု ကြပါလိမ့်မယ်။ ပြက်ရည်ပြု ရင် ပြု ကြပါစေ... မမနဲ့ ကျွန်တော် နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်ကျော် လက်တွဲလာခဲ့တဲ့ သံယောဇဉ်ကြိုးကိုမှ သူတို့ နားမလည်တာ.,. မခံစားတတ်တာ... ရှိပါစေ...မမရယ်။ ကျွန်တော်နဲ့ မမ အကြောင်း သူတို့သိအောင် အရင်ပြောပြလိုက်တော့မယ်နော် မမ... ကျွန်တော် တက္ကသိုလ်တက်ဆဲ နောက်ဆုံးနှစ်အရောက် ပညာရေး တဝက်တပျက်ပေါ့။ ကျေးဇူးရှင်အဖေကလည်း ဆုံးပါးပြီးအချိန်။ စီးပွားရေး အဆင်မပြေ ဝေလေလေ ဖြစ်နေချိန်ကာလမှာ မမနဲ့ ဆုံတွေ့ခဲ့ပြီး မမဘဝထဲကို ကျွန်တော် ရောက်ခဲ့တယ်နော်။ ခိုကိုးရာမဲ့ ကျွန်တော့ဘဝကို မမက အလုပ်အကိုင်ပေး နေစရာပေး စားစရာပေးနဲ့ ပျော်လိုက်တာ မမရယ်။ အလုပ်မရှိ အကိုင်မရှိ ကလေကချေဘဝနဲ့ ဦးတည်ရာမဲ့နေချိန်မှာ မမရဲ့ပြု စုမှု ကြောင့် ကျွန်တော့်ဘဝ သာယာစိုပြေလာတယ်။ မမနဲ့ အတူတူစား အတူတူသွားလာခဲ့ လုပ်ခဲ့ ကိုင်ခဲ့ရတဲ့ ရက်လနှစ်တွေဟာ ကျွန်တော်ဘဝအတွက် ပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာ ကာလများပါပဲ။ ဘဝအတွက်ဘယ်တော့ မေ့မရတဲ့ ကျောက်တိုင်တွေပါပဲ။ မရောက်ဖူးတဲ့ဒေသတွေရောက်ရသလို မတွေ့မမြင်ဖူးတဲ့ အထိအတွေ့တွေ မကြုံဖူးတဲ့ ဘဝသင်ခန်းစာတွေ သင်ကြားခွင့်ရတာ မိတ်ကောင်းဆွေကောင်းတွေရ ပျော်လိုက် ရွှင်လိုက်ရတာ မမရယ်... မမ ကျေးဇူးက အတိုင်းအဆ မရှိပါပဲ။ ဒီနေရာမှာ မမကိုပြောရဦးမယ်။ မမကျေးဇူးတရားကို နားမလည်း ခြေကန်သွားသူ တချို့တလေကိုတွေ့မြင်ရတော့ စိတ်မကောင်းပါဘူး မမရယ်။ တခါတလေ မဟုတ်တမ်းတရမ်း သဘောတရားတွေနဲ့ မမကို ယိုးစွပ်ပြီး မြင်နေ ကြားနေရတော့ ကျွန်တော့ရင်ထဲ မချိအောင်နာတယ် မမရယ်။ ဒါကတော့ ဆန်ကောင်းထဲမှာ ကြွက်ချေးလေးတွေ အနည်းနှင့်အများ ပါတတ်တာ သဘော သဘာဝပါ မမရယ်။ လက်တောင် အတိုအရှည် မညီညာဘူးလေ။ ကိုယ့်စေတနာ ကိုယ်အကျိုးပေးကြမှာပါ မမရေ ဒီအချိန်ဟာ သူတစ်ပါးကောင်းတာ မကောင်းတာကို ဝေဖန်နေရမယ့် အချိန်မဟုတ်တော့ပါဘူး။ ကိုယ်ကောင်းအောင်ပဲ နေရမယ့်အချိန်ဖြစ်နေပါပြီ။ ယခုချိန်ဟာ မမ ဘဝက ကြံ့ခိုင်မှု အားနည်းနေပြီ မဟုတ်လား.. ကိုယ်တွင်းရနံ့သင်းတဲ့သူများက မမအနားမှာ အများစုပါ မမရယ်။ သူ့တို့ရဲ့စေတနာမေတ္တာတွေကြောင့် မမ ဘဝ သာယာစိုပြေလာပါလိမ့်မယ်။ ယုံလည်းယုံကြည်ပါတယ်။ ဖြစ်ပါစေလို့လည်း ဆုတောင်းပါတယ် မမရယ်။ ကဲ မမရယ် စာလည်းရှည်သွားပြီ လွမ်းတမ်းမှုတွေ တထွေးတပိုက်နဲ့ ပြောနေပေမယ့်လည်း ခွဲခွာခြင်းက ရောက်လာခဲ့ပြီ မမရယ်။ အချိန်တွေကို နောက်ကို ပြန်ဆုတ်ချင်လည်း ခွဲခွာခြင်းက ရောက်လာခဲ့ပြီ မမရယ်။ 

နောင်ပြန် ပြန်ပြီး တွေ့ရမှာပဲဆိုပေမယ့်လည်း ခွဲခွာခြင်းက ရောက်လာခဲ့ပြီလေ။ 

အခုချိန်မှာ အရာရာကို မေ့ပျောက်ပစ်ချင်လိုက်တာ ။ 

ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် လူ့ဘဝရဲ့ နေဝင်ချိန်မှာ အဖိုးအို တစ်ယောက် တုတ်ကောက်လေဆွဲပြီး တုန်ချိ တုန်ချိနဲ့ လမ်းလျှောက်ရနေရတော့မှာပေါ့... အဲဒီ အဖိုးအို တစ်ယောက်ကို မြင်တွေ့ရင် ဟွန်းသံရှည်လေး တချက်ပေးကာ နှတ်ဆက်လာခဲ့ရင်ဖြစ် ဝမ်းသာပီတိ ကျေနပ်အားရှိပါပြီ လို့ ပြောပါရစေ "မမ"ခေါ် မြန်မာ့မီးရထား ရယ်..

 (2.9.2018 နေ့ ပင်စင်ခံစားအနားယူခြင်း အမှတ်တရ) တိုဟူး တိုဟူး

#ဘာလုပ်နေလဲ

ပြည်သူတွေ အသိချင်ဆုံးမေးခွန်း တစ်ခုရှိတယ်။

ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးဟောင်း  အငြိမ်းစား ဦးသန်းရွှေကြီး အနားယူတော့ ဘာလုပ်နေလဲတဲ့။

ပြည်တွင်းမက ပြည်ပက လူတွေပါ အသိချင်ဆုံးမေးခွန်းဖြစ်ပါတယ်။

ဟုတ်ကဲ့ ဒီနေ့ ကျုပ်သိသမျှ ဖြေပါမယ်။

မဖြေခင် ကျုပ် အကြောင်း အရင်ပြောပြပါရစေ။

 

ဒါမှ လိပ်ပတ်လည်မယ်။

ကျုပ်က နှစ်ပေါင်းများစွာ မမ၀န်ထမ်းလုပ်ပြီး

အနားယူကာ မွေးရပ်မြေကို ၂၀၁၇မှာ ပြန်လာခဲ့တယ်။

ပင်စင် စင်နာတယောက် ဘ၀ဟာ

ဘုန်းကြီးလူထွက်သလို ဟိုယောင်ယောင် ဒီယောင်ယောင်ပါပဲ၊၊

မလုပ်တတ်မကိုင်တတ် တကယ် ပင်စင်နာပါပဲ။

အလုပ်က စအနားယူသည့် ပင်စင်နာ တစ်ယောက် အတွက် 

ပထမဆုံးသောနေ့ရက်များဟာ ယောင်ခြာခြာနဲ့

အချိန်တွေကုန်ဆုံးပြီး အထီးကျန်တဲ့ဝေဒနာကို အဖေါ်ပြုရတာပါပဲ။

အလုပ်ပေါ်က ရယူလိုမှု ခံစားလိုမှုထက် နှစ်ပေါင်းများစွာလုပ်ခဲ့ရတဲ့ 

ဌာနကိုသံယောဇဉ်ကြိုးက မပြတ်နိုင်လေဘူးပေါ့။

ဘဝတသက်တာအတွက် လုပ်ငန်းခွင်မှ အပြီးအပိုင်နှတ်ဆက်ခံရခြင်းနှင့် 

အတူ လုပ်ဖေါ်ကိုင်ဖက် မိတ်ဆွေ အပေါင်းအသင်းများရဲ့ ခွဲခွာခြင်းကို

 

တပြိုင်တည်း ဆုံရလေတော့  ပင်စင်နာတစ်ယောက်ဘဝဟာ 

အမိမဲ့သား ရေနည်းငါးလိုပါပဲ။

မစိုပြေလေတော့ဘူးပေါဗျာ။

လက်ရှိနေထိုင်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ကလည်း နှစ်ပေါင်များစွာခွဲခွာခဲ့သည့်

ဒါဏ်ကြောင့် လူစိမ်းတွေများပြီး လေစိမ်းတွေ တိုက်နေသလိုပါပဲ။

ကုန်လွန်ခဲ့လေသောအချိန်များကို တွေးတောရင်း ဆည်းဆာဘဝအတွက်

စိတ်ဖိစီးမှုကလည်း ရင်ထဲမှာပေါ်လိုက် ပျောက်လိုက်ပါပဲ။

ဒီအချိန်မှာ အဖေဖြစ်သူရဲ့သောကကို ခြေရာခံမိတဲ့ သားက

ထူးထူးခြားခြား ခွင့်တစ်လယူပြီး ပြန်လာတယ်။

မိသားစုတွေဆုံရအောင်ပေါ့။

ကျောင်းတက်နေတဲ့သားကလည်း ကျောင်းကိစ္စမပြီးခင်

 ခေတ္တ ခဏပြန်ခဲ့တယ်။

မိသားစု သိုက်သိုက်ဝန်းဝန်းဆုံရလေတော့ 

ပင်စင်နာတစ်ယောက်ရဲ့ သောကတွေ 

ပြေပျောက်စေပါတယ်၊၊။

ပျော်လိုက်တာ အတိုင်းမသိပါပဲ။

ထိုထက်ပျော်ရွှင်ရတာက အဖေဖတ်ရန် အတွက်

သားရဲ့လက်ဆောင် စာအုပ်များပါပဲ၊၊

ကျေးဇူးတင်လိုက်တာ သားရယ်။

ဟုတ်တာပေါ့ဗျာ။ 

ပင်စင်နာတစ်ယောက်အတွက် ဒီအချိန်ဟာ 

စာအုပ်ဟာ အကောင်းဆုံးအဖေါ်မွန်ပါပဲ။

စိတ်ရဲ့ထွက်ပေါက်ပဲ။

လောကဓံကို ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့ စာဖတ်ရပါမယ်..

စိတ်ဖိစီးမှုတွေ ဖြေဖျောက်ဖို့ စာဖတ်ရပါမယ်..

ကိုယ်ချင်းစာနာစိတ်တွေ ဖြစ်လာစေဖို့ စာဖတ်ရပါမယ်..

စိတ်အာဟာရတွေ ပြည့်၀စေဖို့ စာဖတ်ရပါမယ်..

လောကတိုက်ပွဲ မကျရှုံးဖို့ စာဖတ်ရပါမယ်...

- -- - -စာဖတ်ရပါမယ်

- -- - - စာဖတ်ရပါမယ်၊၊

ထို့ကြောင့်,,,,,,,

တိုဟူး တစ်ယောက် စာဖတ်နေပါတယ်၊၊

ထို့အတူ အငြိမ်းစား ဦးသန်းရွှေကြီး လည်း

ဟုတ်ကဲ့ ,,,,

သူလည်း စာဖတ်နေမယ်ထင်ပါတယ်။

                                  တိုဟူး တိုဟူး 4.11.2018

သူတို..အမြင်.

သူတို့ အမြင်---

ဗုဒ္ဓဘာသာဆိုတာ ဘာသာမဟုတ်ဘူး…. ဟု ဆိုတဲ့… လက်ဘနွန်နိုင်ငံသူ ခရီးသွား စာရေးဆရာမ… အီလင်း ယူဆွတ် ရဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာအပေါ် အမြင်ပါ။

အမြင်တူညီသည်ဖြစ်စေ မတူညီသည် ဖြစ်စေ ကိုယ်ကိုးကွယ်သည့် ဘာသာအပေါ် ဘာသားခြားတစ်ယောက်၏ လေ့လာသုံးသပ်ချက်ကို ဖတ်သင့်တဲ့ ဗဟုသုတ အနေဖြင့် မျှဝေလိုက်ပါတယ်။

တိုဟူး တိုဟူး

===================================

“ငါဘုရားရဲ့ တရားတွေကို တွေးကြံနိုင်စွမ်းရှိသူတွေပဲ သိနိုင်မယ်” — ဗုဒ္ဓ

ကျမက ဘာသာတရား ကိုင်းရှိုင်းလှတယ်မဟုတ်၊ ဗုဒ္ဓတရားကိုပဲ ကျင့်ကြံတယ်လို့ ပြောမိတိုင်း မေးခွန်းပေါင်းများစွာ ပြန်လာလေ့ရှိတယ်။

ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဗုဒ္ဓတရားကို ဘာသာ တရပ်လို့ အများက သတ်မှတ်ထားပေမယ့် ကျမအတွက်တော့ ဒီလို မဟုတ်ဘူး။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆိုရရင်၊ ဒီတရားအကြောင်းကို ဘာမှမသိခင်၊ ဒီ အတွေးအမြင်နဲ့ ထုံးထမ်းတွေကို အတွင်းကျကျ မလေ့လာမိခင်တော့ ကျမလည်း ဒီလိုပဲ ထင်ခဲ့တယ်။

ပထမဆုံးအနေနဲ့ “ဘာသာ” ဆိုတာကို အဓိပ္ပါယ် ဖွင့်ရရင် “ယုံကြည်၊ ကိုးကွယ်ရာ စနစ် တခု” နဲ့ “လူသာမာန် မဟုတ်၊ တန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်မှု” ဆိုရမယ်။ အိန္ဒိယနဲ့ နီပေါကို ခရီးထွက်ပြီး အဲဒီက ဗုဒ္ဓကျောင်းကန်တွေကို လေ့လာကြည့်မိမှ ဗုဒ္ဓဘာသာဆိုတာ ယုံကြည်မှုအပေါ်အခြေခံတဲ့ စနစ် မဟုတ်သလို တန်ခိုးရှင်အပေါ်မှီတဲ့ အဖွဲ့အစည်းလဲ မဟုတ်တာတွေ သတိပြုမိလာတယ်။

ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေအနေနဲ့ ဗုဒ္ဓကို တန်ခိုးရှင် အဖြစ် မသတ်မှတ်ပါဘူး။ သူတို့အတွက်တော့ ဗုဒ္ဓဟာ ကမ္ဘာပေါ်က တခြားသူတွေလိုပဲ လူသား တယောက်ပါပဲ။ ဒါပေမယ့်… သူဟာ ဒုက္ခတွေရဲ့ အကြောင်းရင်း အရှုပ်အထွေးကြီးကို ထုတ်ဖေါ် ရှင်းလင်းခဲ့ပြီး၊ အဲဒီ အရှုပ်အထွေးက လွတ်ရာ လွတ်ကြောင်းအတွက် တိကျသေချာတဲ့ လမ်းကို ပြခဲ့တယ်။

အခုလို သဘာဝ ဓမ္မနဲ့ သံသရာက လွတ်ကြောင်းတွေ ပြသခဲ့တာတောင်၊ သူ့ကို ကိုးကွယ်တာ၊ ဝတ်ပြုဆုတောင်းတာတွေ မလိုချင်ဘူးလို့ အလေးအနက် ဆိုခဲ့သေးတယ်။ တခုပဲ သူတောင်းဆိုတာက … သူ့ရဲ့ တရားတွေကို စူးစမ်းစိတ်ဖြာကြည့်ပါ၊ ကိုယ်နဲ့ ကိုက်ညီရင် ယူပြီး ကျင့်သုံးပါ။ အဲဒီလို မဟုတ်ရင် ဒီတရားကို လက်မခံဖို့ အခွင့်အရေး အပြည့်အဝရှိတယ်။

ဘုရားကျောင်းကန်တွေမှာ ရိုးရာနဲ့ ဘာသာရေး အခမ်းအနားတွေ တွေ့နိုင်ပေမယ့်၊ ဒါတွေဟာ ဝတ်ပြုတာတွေကို အခြေခံတာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျမကို ရှင်းပြတယ်။ “ဝတ်ပြုပွဲ” တွေအဖြစ် ကျမတို့ တွေ့ရတဲ့ အစီအစဉ်တွေဟာ အမှန်တရားကို ဖေါ်ထုတ်သွားတဲ့ လူ တယောက်ကို လေးစား ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြတာတွေပါပဲ။ ကျမတို့ ကြားနေကြ ဆုတောင်း ရွတ်ဖတ်စာတွေတောင် တကယ်က သတ္တဝါ အားလုံးကို ချွင်းချက်မရှိ အကြင်နာ မေတ္တာ မျှဝေတာတွေပါပဲ။

ဗုဒ္ဓတရားကို ထပ်ပြီး အသေးစိတ် လေ့လာကြည့်ရင် ဘာသာရေး ခေါင်းဆောင်ဆိုတာတောင် တကယ့်တော့ မရှိဘူးဆိုတာ အသေအချာ တွေ့ရမယ်။

Dzongsar Jamyang Khyentse Rinpoche (ဘူတန်လူမျိုး ဘာသာရေးဆရာ၊ ဒါရိုက်တာနဲ့ စာရေးဆရာ) အမြဲပြောသလို ဒလိုင်းလာမားဟာ တိဘက်လူမျိုးတွေအတွက် လောကီရေးရာ ခေါင်းဆောင်၊ ကမ္ဘာပေါ်က ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေအပါ အဝင် လူအများရဲ့ အယူဝါဒဆိုင်ရာ ဦးဆောင်သူ ဆိုတာတောင် သူ့အနေနဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ အာဏာပိုင် မဟုတ်သလို ဘယ်သူက ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် အစစ်၊ ဘယ်သူက ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် အတုဆိုတာတွေ၊ ဘယ်သူတွေက အပြစ်သားတွေ၊ ဘယ်သူတွေကတော့ အပြစ်သားမဟုတ်ဘူး ဆိုတာတွေပါ ဆုံးဖြတ်နိုင်တဲ့ အာဏာ မရှိပါဘူး။

ဒီတော့ ဗုဒ္ဓဘာသာက ဘာသာ မဟုတ်ရင် ဘာလဲ။

ကျမ အမြင်အရ ဗုဒ္ဓဘာသာဆိုတာ ဘဝနေနည်း၊ လောက အမြင်နဲ့ လောက သဘာဝ ဓမ္မ တွေပါပဲ။

မရှက်တမ်း ဝန်ခံရရင် ဗုဒ္ဓဘာသာကြောင့် ကျမကြီးပြင်းခဲ့တဲ့ ဘာသာအပြင် ကမ္ဘာ့ ဘာသာတရားတွေကို ပိုမြင်တတ်လာတယ်။ ဗုဒ္ဓတရားနဲ့ မတွေ့ခင် “ကျမ်းစာအုပ်” ဆိုတာ ကျမအတွက်တော့ တရုတ်စာ ဖတ်နေရသလို ဖြစ်မိတယ်။

ဘာကြောင့် ဝတ်ပြုရတယ်၊ ဘာသာရေးထုံးတမ်းတွေ ဘာကြောင့် လုပ်ရတယ်၊ ဘာသာရေး ဆရာတွေရဲ့ သင်ကြားချက်တွေကို တကယ်နားမလည်ပဲ ဘာကြောင့် လိုက်နာရတယ် ဆိုတာတွေအတွက် အဖြေရှာမရဘူး။ ဗုဒ္ဓတရားနဲ့ မတွေ့ခင်အထိ ကျမဟာ ဘုရားသခင်အပေါ် ကိုးစားမှီခိုရသူ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ကျမ ခန္ဒာရဲ့ အပြင်မှာ တောက်ရှောက် ရှာလာခဲ့တော့ ကျမကို ကျမ ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ဘူး။

ဗုဒ္ဓတရားကြောင့် အတွင်းကို ပြန်ကြည့်တတ်လာတယ်။ ဗုဒ္ဓတရားကပဲ ကျမရဲ့ လွတ်လပ်မှုနဲ့ သတိကို သင်ပေးတယ်။ ဗုဒ္ဓတရားကပဲ ကျမကို ကျမ ဆင်ခြင်နိုင်ဖို့၊ တန်ခိုးရှင်ကို အားမကိုးပဲ ကိုယ့်အပြုအမူ၊ အတွေးအကြံနဲ့ ခံစားမှုတိုင်းကို ကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူနိုင်ဖို့နည်းလမ်းတွေ ကူညီခဲ့တယ်။

ဗုဒ္ဓတရားကြောင့် ဘုရားသခင်ဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံကနေ ကျမတို့ကို ဆုံးဖြတ် စီရင်မယ့်သူ မဟုတ်တာ သိမြင်လာတယ်။ ကိုယ်နဲ့ ဘုရား နှစ်ခုကွဲ ဘဝကို အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ဘုရားဆိုတာ လူတိုင်း၊ အရာဝတ္ထတိုင်း နေရာတိုင်းမှာ ကိန်းဝပ်တယ် ဆိုတာလည်း ဆင်ခြင် နိုင်ခဲ့တယ်။ ဘုရားဆိုတာ အပြင်မှာ မဟုတ်၊ လက်လှမ်းမမီနိုင်တဲ့ အရာလည်း မဟုတ်၊ ကိုယ်တွင်းမှာ ရှိတဲ့ တရားသာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါဖြင့် ဘာလို့ ဗုဒ္ဓတရားကို လေ့လာကြည့်ဖို့၊ ဒါမှမဟုတ် ကျင့်ကြံကြည့်ဖို့ လိုသလဲလို့ တွေးမိကြမှာပါပဲ။ ဒါကတော့ တယောက်စီရဲ့ ခံယူချက်၊ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။ ဒါပေမယ့် ကြီးမြတ်တဲ့ နှလုံးသားနဲ့ ဖွင့်ထားတဲ့ စိတ်ကြောင့် အသိ တိုးလာမယ်၊ တွေးတော ကြံဆ လာနိုင်မယ်ဆိုတာ အရံှုးမရှိတဲ့ ကိစ္စလို့လည်း ယုံကြည်တယ်။

ဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ တခြားဘာသာတွေနဲ့ မတူတဲ့ အချက်က ဘာသာဝင်တွေအနေနဲ့ သူ့တရားကိုပဲ ဖက်တွယ်ထားရမယ်လို့ မဆိုထားဘူး။ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် တယောက်အတွက် တပါးသူတယောက်က ဘယ်က လာတယ်၊ ဘာကိုယုံကြည်ပြီး ဘာကို ကိုးကွယ်သလဲ ဆိုတာတွေက အရေးမပါဘူး။ သူတို့ အလေးထားတာက သင့်အနေနဲ့ “အရာတိုင်းဟာ မမြဲဘူး” ဆိုတဲ့ ဓမ္မကို မြင်နိုင်ဖို့ဆိုတာပဲ။ (စကားချပ်၊ ဥပမာ ဦးဂိုအင်ကာရဲ့ ကမ္ဘာ အနံှ့က တရား စခန်းတွေမှာ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်ပဲ လာရမယ်လို့ မရှိဘူး၊ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် ဖြစ်လာဖို့လည်း မတိုက်တွန်းဘူး။ တရားပြသူတွေကလည်း ဘုန်းကြီးတွေ မဟုတ်ဘူး)။

ဗုဒ္ဓတရားကို လေ့လာကြည့်တာ အကျိုးများပါတယ်။ ဘာလို့လည်းဆိုတော့ သူ့ရဲ့ပန်းတိုင်ကကို ဘာသာကို အကျိုးရှိအောင် မဟုတ်ပဲ ကျင့်ကြံသူကို အကျိုးရှိစေဖို့ ဖြစ်လို့ပါပဲ။ ဗုဒ္ဓတရားရဲ့ အကျိုးတွေကတော့ သဘာဝ ဓမ္မ၊ ဘဝ ရလာပုံနဲ့ မိမိကိုယ်ကို တကယ် နားလည်လာမယ်။

Dzognsar Khyentse (ဘူတန်လူမျိုး ဘာသာရေးဆရာ၊ ဒါရိုက်တာနဲ့ စာရေးဆရာ)

(ဘာသာရေးခွန်) ဘယ်ကို ပေးသင့်တယ်၊ သူခိုးကို ဘယ်လို အပြစ်ပေးရတယ် စတဲ့ လောကီရေးရာ ပြဌာန်းချက်တွေမဟုတ်ဘူး။ ဗုဒ္ဓတရားမှာ မင်္ဂလာ ဘယ်လိုဆောင်ရမယ်ဆိုတဲ့ ထုံးတမ်း သတ်မှတ်ချက်တောင် ရှိတာ မဟုတ်ဘူး”။

ဗုဒ္ဓအနေနဲ့ လူတွေ ကြားချင်တာ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ သဘာဝဓမ္မကို မြင်နိုင်အောင် အလင်းဖွင့်ပေးခဲ့ရုံပါပဲ။

သင်လည်း မြင်နိုင်ဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား။

CREDIT TO >>> Nyein Khant (ဘာသာပြန်သူ)