ဂါရဝတောစ နိဝါတောစ ဂုဏ်ပြုအပ်သူကို ဂုဏ်ပြုကြတာ
မင်္ဂလာတရားတော်နဲ့အညီဖြစ်တာမို့ မပြားစိန် ကို
ဤပိုစ့်နဲ့ ဂုဏ်ပြုပါရစေ ခင်ဗျာ...
ရှေးသူဟောင်း စကားပုံများ၊ အဆိုအမိန့်များဟာ တခါတလေ
သင်ခန်းစာယူစရာ ကောင်းသလို သံဝေဂ ရစရာလည်း ကောင်းတယ်ဗျို့။
ဒါက ကိုယ့်တွေ့နော်။
ပထမ ဆိုရိုးတခုက အသားလိုလို့ အရိုးတောင်းတဲ့ အဖြစ်ပြောရမလား မသိဘူး။
ဒီနေ့ညနေမှာပေါ့ဗျာ...
ကိုယ်လက်ကြံ့ခိုင်ကျန်းမာရေးအတွက် လမ်းလျှောက်နေစဉ်
ကျွန်တော့ ရှေ့ ကားတစ်စီး ရပ်လာပြီး အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဆင်းလာတယ်။
အရွယ်မငယ်တော့ဘူး ဆိုရပေမဲ့ အသက်အကြီး ကြီးလည်းပြောမရဘူး။
လက်ကျန်စိုစိုပြေပြေရှိဆဲပေါ့။
လူရွှင်တော် ကိုမော့ပြောသလို ပြောရရင် ရိုရိုသေသေ
ကိုင်တွယ်ရင် လေးငါးနှစ် အေးအေးဆေးဆေးပေါ့။
ဟဲဟဲ နောက်တာပါ အတည်ပါ။
အဲဒီအမျိုးသမီးက ကျုပ်ဆီလာပြီး တခုတ်တရ လာနှတ်ဆက်တယ်။
"ဦးလေး နေကောင်းလား နေပြည်တော်က ပြန်ရောက်လာမှ
ပိုနုနေတယ်နော်" တဲ့။
သူစ နှတ်ဆက်ဆက်ချင်း ပထမတော့ ကိုယ့်ကိုဘဝင်
လေဟတ်သလိုလိုနဲ့ ကြောင်သွားတယ်။
အကြောင်းက သူနဲ့ ကျုပ် တမြို့ထဲသားချင်း
တစ်ရပ်ကွက်သားချင်းမို့ ကောင်းစွာ သိရှိနေသော်လည်း
ရင်းရင်းနှီးနှီး ခေါ်ခေါ်ပြောပြော မရှိပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ မစိမ်းလို့ဆိုရမယ်။
သူ့နာမည်က ရပ်ကွက်အခေါ် ငယ်ငယ်က ပျားရည်ရောင်းစားသူမို့
"ပြားစိန်မ" မပျားစိန်လို့ခေါ် ပါတယ်။
ကျုပ်တို့အခေါ် ပျားစိန်မ ဟာ ပထမ ရိုးရိုးအေးအေးရှိခဲ့သော်လည်း
အိမ်ထောင်ကြယောက်ျားရပြီး စီးပွားရေး အဆင်ပြေလာတော့
အချိုးတွေ ပြောင်းလာတယ်။
သူ့ကိုသူ စိန်စိန်..စိန်စိန်နဲ့ မာနရှင် ဒေါ်စိန်စိန် ဖြစ်လာပါပေရော။
ပြားစိန်မ ကို ရပ်ကွက်ထဲ မကြာခဏ
ဆုံဖြစ်သော်လည်း သူ့လမ်းသူသွား ကိုယ့်လမ်းကိုယ်သွားနဲ့
စကားပြောဖို့ နေနေသာသာ နှတ်ပင် မဆက်မိပါဘူး။
ကိုယ်တင်ပဲလားဆိုတော့မဟုတ်ဘူး။
မာန တခွဲသားမို့ ရပ်ကွက်ထဲက လူတော်တော်များများကလည်း
သူနဲ့ဆက်ဆံရေးကြဲကြတယ်။
ထားပါ။ကျုပ်ကို နှတ်ဆက်တာပြောမယ်။
ပထမတော့ ပြားစိန်မ ငါ့ကိုနှတ်ဆက်တာမှ
ဟုတ်ရဲ့လားလို့ နောက်လှည့်ကြည့်မိတယ်။
နောက်မှာ လည်း လူတစ်ယောက်မှ မရှိဘူး။
ဟုတ်ပါပြီ ငါ့ကိုနှတ်ဆက်တာပဲဆိုပြီး
" အော် အင်း ကောင်းပါ့ဗျာ ကောင်းပါ့ဗျာ"
လို့ ပြန်နှတ်ဆက်ရတာပေါ့။
ဒီလိုနဲ့သူကို တခဏတာ စကားပြန် ပြောပြီး လမ်းခွဲခဲ့တယ်။
ဒီနေ့ ဘယ်တုန်းကမှ စကားမပြောဖူးသူက
ကျုပ်ကိုအရေးအယူ ထူးထူးခြားခြား
နှတ်ဆက်လာတော့ ထူးဆန်းနေမိသည်။
စိတ်ထဲလည်း မတင်မကျ။
လမ်းလျှောက်ရင်းနဲ့ စဉ်းစားမရ။
ပြားစိန်မ တစ်ယောက်ဟာ မုဆိုးမဖြစ်တာမှ မကြာသေးဘူး
ထူးထူးခြားခြား ငါ့များ လာကြွေနေရော့လားလို့
ပေါက်ကရ တွေးနေမိတယ်။
ကိုယ့်ငါးချဉ် ကိုယ်ချဉ်ကြည့်ရတာပေါ့။
မဖြစ်နိုင်။ ကျုပ်မှာလည်း သားနဲ့ မယားနဲ့။
သူ့မှာလည်း သားနဲ့ ...သမီးနဲ့။
ဒါဖြစ်ရင် ဘာလဲ ဘယ်လိုလဲ ဘာသဘောလဲ.ပေါ့,,,။.
တွေးရင်း ငေးရင်းနဲ့ အိမ်ပြန်ရောက်လာတယ်။
ကျုပ်ဇနီးက စာအိပ်ရှည်လေးတစ်စောင် ပေးလာတယ်။
မပြားစိန်သားမ၈်လာဆောင်တဲ့။ အဖြေပေါ်လာတယ်။
အော် ပြားစိန်မ ခေါ် မစိန်စိန်က ရှေးဟောင်းသူတို့ဆိုရိုးစကားကို
လက်တွေ့ အသုံးချသွားတာပါလား။
အခုဖြစ်က အသားလိုလို့ အရိုးတောင်းတယ် စကားပုံလို့ ပြောရ မလား...
မသိချေ။
သေချာတာကတော့ အခွင့်အရေး ရရန်
အကြောင်းမမြင်သောအခါ အရေး မစိုက်ဘဲ
အခွင့်အလမ်းရယူစရာ မြင်လာသောအခါမှ
အရေးတယူပြုလာသည့် အဖြစ်မျိုးပါလား။
အော်,,,မပြားစိန် မပြားစိန်,,,
ကျုပ်စိတ်ကို ထွေပြားသွားအောင် လုပ်ရဲ့ပါပေတယ်နော်,,,။
တိုဟူး
